Dwa dni debat o regulacji Internetu - EuroDIG 2011

W Belgradzie dobiega właśnie końca europejskie forum dialogu na temat zarządzania Internetem. Od czterech lat, pod marką EuroDIG, środowiska zainteresowane regulacją Internetu spotykają się, żeby dyskutować o najważniejszych wyzwaniach i wspólnie szukać rozwiązań.

Formuła EuroDIG jest analogiczna do światowego Internet Governance Forum: chodzi o stworzenie otwartej platformy dla nieformalnej wymiany poglądów pomiędzy administracją publiczną, środowiskami biznesowymi i akademickimi, aktywistami i organizacjami pozarządowymi. Każdy, kto dysponuje odpowiednimi zdolnościami organizacyjnymi może zgłosić swój warsztat i poprowadzić własną dyskusję. Bardzo istotnymi graczami politycznymi w tej dyskusji są oczywiście Komisja Europejska i Rada Europy. Gospodarzem każdego forum jest inne państwo europejskie - tym razem Serbia.

EuroDIG w dość naturalny i inkluzywny sposób umożliwia poznanie argumentów i punktów widzenia, z jakimi poszczególne środowiska podchodzą do zarządzania Internetem. Różnice w filozofiach i podejściach bywają bardzo głębokie. Gorącymi tematami w tym roku były: prawo autorskie, regulacja nowych mediów i granice wolności słowa w Internecie, metody walki z cyberprzestępczością i ochrona danych. Nie mamy gotowych rozwiązań, ale z pewnością lepiej rozumiemy poglądy „drugiej strony”. Takich „drugich stron” w debacie o regulacji Internetu może być bardzo wiele, w zależności od przyjętej optyki: regulatorzy, dostawcy Internetu, dostawcy konkretnych usług, firmy małe i duże, twórcy, konsumenci, obywatele, organizacje społeczne... Wydarzenia takie jak EuroDIG czy IGF mają właśnie służyć mapowaniu tych środowisk, krystalizacji punktów widzenia i szukaniu dobrych kompromisów.

Jako Fundacja Panoptykon zaangażowaliśmy się w przygotowanie warsztatu na temat nowych standardów ochrony danych. Dyskusję na sesji pod hasłem „Jakich standardów prywatności chcemy” zorganizowaliśmy wokół trzech głównych wątków:

• autonomii informacyjnej - w szczególności prawa do zapomnienia i koncepcji „świadomej zgody” w środowisku cyfrowym;
• skutecznego egzekwowania zasad ochrony prywatności - w szczególności potrzeby stworzenia globalnych standardów i uregulowania całego łańcucha pośredników, który funkcjonuje w Internecie;
• zasad ochrony wolności i prywatności w architekturze usług, za którą stoją komercyjne interesy wielkich korporacji (reklama behawioralna, profilowanie, wyszukiwarki, portale społecznościowe...).

Podsumowanie dyskusji