Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie S. i Marper przeciwko Wielkiej Brytanii

W wyroku z 4 grudnia 2008 r. Trybunał orzekł, że bezterminowe przechowywanie danych zawartych w profilach DNA, próbkach komórkowych oraz odciskach linii papilarnych osób, wobec których zakończono postępowanie karne bez skazania, stanowi naruszenie art. 8 Konwencji (prawo do ochrony życia prywatnego).

Sprawa przed Trybunałem dotyczyła regulacji wprowadzonej przez Wielka Brytanię, która pozwalała na bezterminowe przechowywanie danych biometrycznych osób zatrzymanych i podejrzanych, także gdy postępowanie karne zakończyło się, a one nie zostały skazane (wydano wyrok uniewinniający lub umorzono postępowanie karne w wyniku wycofania oskarżenia prywatnego). Profile dwóch skarżących osób zostały umieszczone w policyjnej bazie danych właśnie na podstawie tego przepisu prawa.

Trybunał uznał, że wszystkie dane, których dotyczyła sprawa – profile DNA, próbki komórkowe i odciski linii papilarnych – stanowią dane osobowe w rozumieniu Konwencji Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych z 1981 r. W związku z tym, podlegają one takiej samej ochronie jak np. imię i nazwisko czy adres. Właśnie ze względu na ostateczne rozstrzygnięcie tego, jaki status ochrony należy stosować w stosunku do danych biometrycznych, to orzeczenie ma kluczowe znaczenie.

Trybunał podkreślił, że standardem w postępowaniu organów publicznych, także policji, musi być zapewnienie odpowiedniej ochrony przy wykorzystywaniu danych bez zgody osób, których dotyczą. Kluczową zasadą w tym zakresie jest proporcjonalność między celem, dla którego dane zostają przechowywane, a ingerencją w prawa jednostki. Konieczną formą zabezpieczenia interesu osób, których dane dotyczą, jest określenie przeznaczenia danych oraz czasu ich przechowywania.

Więcej informacji na portalu Prawa człowieka w orzecznictwie sądów polskich.