Równo rok temu weszła w życie ustawa zwana inwigilacyjną – pierwsza z serii ustaw zwiększających kompetencje służb specjalnych. Po niej przyszły zmiany w procedurze karnej i przede wszystkim – tzw. ustawa antyterrorystyczna.

W zeszłym roku Unia Europejska przyjęła wielką reformę ochrony danych osobowych. Regulacja będzie bezpośrednio obowiązywała we wszystkich krajach członkowskich i wejdzie w życie w maju 2018 roku.

Co różni wybieralnego polityka od nowej marki mydła? W marketingowym wymiarze – niewiele. Oba produkty trzeba wykreować, by móc je potem sprzedać. W obu przypadkach techniki badania opinii i wpływania na procesy decyzyjne ludzi są oparte o te same zasady. Zasadniczej i najpoważniejszej różnicy doświadczamy dopiero po dokonaniu wyboru: jeśli zapach nowego mydła zacznie nas irytować, wyrzucimy je bez wahania; wybrany polityk zostaje z nami na całą kadencję i od tego momentu to on dyktuje zasady gry – i to nie tylko tym, którzy na niego zagłosowali. Czy w związku z tym w świecie politycznego marketingu nie powinny obowiązywać wyższe standardy etyczne i większa przejrzystość?

Słynny niemiecki prawnik Rudolf von Jhering twierdził, że dobre prawo powstaje, gdy zdeterminowane jednostki chcą walczyć o swoje interesy i znajdują się sędziowie oraz instytucje, które pragną tych interesów chronić. Dynamiczny rozwój nowych technologii sprawia, że bardzo często przepisy nie nadążają za postępem. W takich sytuacjach mogą pojawić się poważne ryzyka dla praw obywatelskich – w tym prawa do prywatności. Potrzebni są więc odważni obywatele gotowi zawalczyć o swoje prawa, którzy pomogą sądom w „docieraniu” standardów ich ochrony.

Do biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych co roku wpływają setki skarg na nieprzestrzeganie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych. W 2015 r. było ich ponad 2250. Składane do GIODO skargi dotyczą różnych aspektów ochrony danych osobowych: od braku anonimizacji dokumentów umieszczanych w Biuletynach Informacji Publicznej, przez wykorzystywanie adresów e-mail osób fizycznych do celów marketingowych (i to nie tylko przez banki i firmy, ale także w pewnym przypadku przez posła na Sejm), po nieuprawnione udostępniania danych na różnych portalach internetowych.