Popularność dronów stale wzrasta, a wraz z nią – liczba pomysłów na ich wykorzystanie. Przykładem jest PKP Cargo, które korzysta z bezzałogowców do ochrony przed kradzieżą transportów węgla i innych towarów. Maszyny okazały się na tyle skuteczne, że firma postanowiła zainwestować w kilka dodatkowych urządzeń. Tego typu przykłady można mnożyć, jednak warto pamiętać, że bezzałogowce – jak każde narzędzie – mogą być wykorzystywane w szkodliwy sposób. Nim staną się jeszcze powszechniejsze, powinno się jasno określić zasady ich stosowania, ustalić miejsca, w których nie powinny się pojawiać i zadbać o ochronę prywatności osób, które mogą zostać za pośrednictwem takiego drona nagrane.

Umożliwienie Straży Granicznej instalowania kamer przy drogach to nowy pomysł Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W projekcie zmiany ustawy o Straży Granicznej i innych ustaw, pod „innymi ustawami” kryje się m.in. ta o drogach publicznych.

W 2014 r. służby, sądy i prokuratury złożyły łącznie 2 177 916 zapytań o dane telekomunikacyjne – czytamy w informacji przygotowanej przez Urząd Komunikacji Elektronicznej dla Fundacji Panoptykon. Liczby nie mają jednak większego znaczenia, bo przy braku spójnej metodologii liczenia nie pozwalają na wyciąganie jakichkolwiek wniosków na temat skali i celów wykorzystywania danych telekomunikacyjnych przez służby i organy ścigania. Problem tkwi w złym prawie, zbyt szerokich uprawnieniach służb i braku niezależnej kontroli nad ich działaniami.

Sejmowa Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka pozytywnie zaopiniowała wczoraj dwie kandydatury na Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). Oprócz przedstawienia swojego doświadczenia oraz stanu wiedzy, kandydaci odpowiadali również na pytania dotyczące funkcjonowania urzędu czy unijnej reformy ochrony danych osobowych.

Facebook, firma prowadząca największy na świecie serwis społecznościowy o tej samej nazwie, znana jest z częstych zmian swoich polityk i regulaminów. Kolejnym wciągu ostatnich miesięcy dokumentem, który doczekał się poważnej zmiany, są tzw. community standards (standardy społeczności). Coś co przynajmniej z nazwy wygląda na dokument ustalony przez osoby z danej społeczności, jest narzuconym przez właściciela serwisu zbiorem zasad, które określają, jakie treści mogą być na nim publikowane lub usuwane i w jaki sposób będą rozwiązywane kwestie sporne w danym kraju. Ostatnia część wzbudza największe kontrowersje, zwłaszcza wobec odmiennego podejścia Facebooka do respektowania lokalnego prawa ochrony danych.