W ostatnich tygodniach jak Polska długa i szeroka tysiące ludzi zastanawiają się, czy niedługo ich sytuacja finansowa stanie się informacją dostępną w Internecie dla każdego. Problem pojawił się wraz z ogłoszeniem projektu ustawy jawności publicznego, w ramach którego zaplanowano powszechną lustrację majątkową. Chociaż już teraz wiele osób składa oświadczenia majątkowe, to dostajemy sygnały od zaniepokojonych pracowników sektora publicznego, którzy nie chcą, żeby informacje o ich stanie majątkowym były publikowane w Internecie. Czy ich obawy są uzasadnione? Z pewnością, chociaż odpowiedź na pytanie: kto i czego ma się bać, nie jest taka prosta. Dlatego zebraliśmy odpowiedzi na 5 najczęstszych pytań o oświadczenia majątkowe.

Koniec roku sprzyja refleksji i mocnym postanowieniom – także w Fundacji Panoptykon. Jak co roku zatrzymujemy się na chwilę, by podsumować, czym żyliśmy w 2017 r., i nazwać wyzwania czekające nas w nadchodzącym roku. 2017 r. ziścił słowa starego chińskiego przysłowia „obyś żył w ciekawych czasach”. W ciągu ostatnich 12 miesięcy wielokrotnie musieliśmy zastanawiać się nad priorytetami naszych działań – przede wszystkim ze względu na tempo procesu legislacyjnego. W tym podsumowaniu przedstawiamy tylko ułamek tematów, którymi zajmowaliśmy się w tym roku. Wybraliśmy te, które, z naszego punktu widzenia, zostawiły najmocniejszy ślad.

Za nami kolejny rok, pełen wrażeń, ciężkiej pracy, sukcesów i lekcji. Żegnamy go z poczuciem satysfakcji: bo wiele udało nam się osiągnąć, ale i w pewnym napięciu, bo kolejny rok wcale nie zapowiada się spokojniej. Dlaczego?

„(…) krwawią nam źrenice od tej ględźby obleśnej, od tej zachwalanki namolnej, że apartamenta, że koliby, że zbójnickie, że salceson po 6.50, że tam tylko po 5, że pajntbol i srajtpul, że gacie, że ogrodzenia, że jaskinia solna, że jama z gówna, że taki, śmaki, owaki, metr po metrze, płachta za płachtą, sztrajfa za sztrajfą, mamidło za mamidłem, baner taka jego mać w otchłań dostępności, w bezmiar oferty, w nieskończoność satysfakcji oraz spełnienia” – podsumowuje w felietonie dla „Tygodnika Powszechnego” uroki Zakopianki Andrzej Stasiuk. To realne, namacalne doświadczenie gwałtu, jaki reklama zadaje naszym zmysłom i szarym komórkom, jest dziś przeniesione żywcem do świata wirtualnego. Jednak to nie wizualna opresyjność reklamy jest w sieci najgorsza, ale to, co kryje się pod powierzchnią zalewającego nas badziewia.