24 września 2010 r. Sejm jednogłośnie przyjął nowelizację ustawy o ochronie danych osobowych. Projekt ustawy zgłosił w 2007 r. Prezydent Lech Kaczyński.

Zamrożone na poziomie Rady Europejskiej prace nad reformą przepisów o ochronie danych osobowych drgnęły. Na ostatnim spotkaniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (JHA) udało się osiągnąć porozumienie w jednej z kluczowych kwestii: regulacji transferów danych do krajów spoza terytorium Unii Europejskiej. Przedstawiciele rządów zgodzili się również, że przedsiębiorstwa spoza UE powinny podlegać europejskim regulacjom, jeśli działają na jej terytorium. Z jednej strony kompromis wypracowany przez ministrów dobrze wróży szansom na przyjęcie nowego rozporządzenia. Z drugiej – jeśli porozumienie dotyczące transferów danych osobowych wyznaczy dalszy kierunek prac nad całą regulacją, będziemy mieli poważny problem.

Do końca tego roku ma ruszyć Internetowe konto pacjenta – program pozwalający na dostęp pacjentów do informacji o swojej historii zdrowia. Korzystanie z aplikacji nie ma być obligatoryjne. Jednocześnie wszystko wskazuje na to, że posłowie przesuną obowiązek wprowadzenia elektronicznej dokumentacji medycznej do 2017 roku. Rewolucja informatyczna w ochronie zdrowia zostaje więc odroczona, jednak pytania o ochronę prywatności pacjentów pozostają jak najbardziej aktualne.
 

Łomża ma być pierwszym miastem w Polsce, w którym na szeroką skalę będzie wykorzystywana technika biometryczna w usługach publicznych. Zgodnie z informacjami prasowymi obywatele będą mogli kupić np. bilet komunikacji miejskiej tylko za pomocą odcisku palca.

W cyfrowej rzeczywistości informacje płyną szerokimi strumieniami z jednych krajów do drugich, od jednych firm do kolejnych. Wymiana i obrót danymi to koło zamachowe współczesnego kapitalizmu. Takie są fakty. Ale to jeszcze nie znaczy, że wszystko jest w porządku.