Karta jest próbą samoregulacji kwestii projektowania, wykorzystania i dalszego rozwoju publicznych systemów monitoringu wizyjnego. Założeniem karty jest zagwarantowanie obywatelom, że monitoring wizyjny będzie wykorzystywany „w sposób właściwy, efektywny i gwarantujący poszanowanie prawa do prywatności”.

Mimo że dokument dotyczy bezpośrednio problematyki prawnoczłowieczej, to w gronie jego twórców próżno szukać przedstawicieli organizacji działających na rzecz praw człowieka lub ochrony danych osobowych.

W prasie ukazały się niedawno informacje o ambitnych planach rozbudowy monitoringu wizyjnego w Lublinie. Jeszcze w tym roku obejmie on miasteczko studenckie UMCS. Władze Lublina twierdzą, że dzięki monitoringowi zainstalowanemu m.in. na drogach wyjazdowych z miasta będzie można szybko stwierdzić, że skradziony samochód opuścił miasto. Urzędnicy powołują się też na przydatność systemu w razie zagrożenia terrorystycznego.

Instytut Badań nad Zdrowiem firmy Pricewaterhouse Coopers (PwC) wydaje cykliczny raport „Top health industry issues”. Opisywane są w nim najważniejsze przewidywane problemy związane z ochroną zdrowia w nadchodzącym roku.

Dyskutując na temat obecności dzieci w cyberprzestrzeni, często pomija się pewną ważną, choć może nie do końca oczywistą kwestię. Zastanówmy się zatem, czy zasypywanie portali społecznościowych zdjęciami najmłodszych nie sprawia, że wychowywane są już w innym świecie, gdzie dostęp do fotograficznego zapisu życia każdego człowieka za pomocą internetowej wyszukiwarki będzie czymś normalnym i powszechnym?

„Czy Unia wyrzuci Facebooka z Europy?” – pytają dziennikarze Computerworld w najnowszym numerze czasopisma. Chodzi o planowaną przez Komisję Europejską reformę przepisów dotyczących ochrony danych osobowych.