Stwierdzenie, że monitoring wizyjny wkracza w coraz więcej sfer naszego życia byłoby truizmem. Choć niekiedy wzbudza to kontrowersje, ma niestety bardzo wielu zwolenników. Od kilku lat kamery instaluje się także w izbach wytrzeźwień, czym zainteresowała się ostatnio Rzecznik Praw Obywatelskich.

Fundacja im. Heinricha Bölla i Zielony Instytut we współpracy z Fundacją Panoptykon zapraszają̨ na spotkanie pt. „Świat po ACTA”, które odbędzie się 22 września o godz. 17 w Klubie Literki Berka w Krakowie.

Dziennik The Guardian opublikował we wtorek wyniki badań przeprowadzonych w brytyjskich szkołach średnich przez organizację Big Brother Watch. Badanie dotyczyło wykorzystywania przez nie kamer przemysłowych.

Dane dostarczone przez ponad 2000 szkół w Anglii, Szkocji i Walii pokazują, że całkowita liczba zainstalowanych w nich kamer wynosi 47 806. Średnio daje to liczbę 24 urządzeń na każdą szkołę biorącą udział w badaniu oraz jedną kamerę na 38 uczniów.

Powszechny i wszechobecny system miejskiego monitoringu CCTV(1) codziennie skupia na nas „swoją” uwagę. W coraz większej ilości miejsc jesteśmy obserwowani przez obiektywy kamer. Wspomnianej powszechności i wszechobecności towarzyszy dość znikome zainteresowanie opinii publicznej, mediów czy świata nauki – najwyraźniej monitoring stał się zjawiskiem zbyt banalnym, by wzbudzać zainteresowanie i emocje. Obojętność wobec miejskiego monitoringu skutkuje słownie jedną pracą doktorską, do której udało nam się dotrzeć.

W ramach koalicji European Digital Rights, do której należy Fundacja Panoptykon, opublikowany został raport-cień dotyczący reformy zasad egzekwowania praw autorskich. Z raportu wynika, że twórcy prawa unijnego „zabijają” gospodarkę cyfrową, działają na szkodę konsumentów i stwarzają zagrożenie dla podstawowych praw człowieka.