Już za kilka dni w pełni obowiązywać zacznie ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych (RODO), które (miejmy nadzieję) skutecznie zmieni dotychczasowe praktyki administratorów. Oto subiektywna lista ich „grzechów”, na które natknęliśmy się w ostatnim czasie.

Do dnia zero – 25 maja – zostało tylko kilka dni. To wtedy zacznie w pełni obowiązywać RODO (rozporządzenie o ochronie danych osobowych), które – w niektórych kręgach – ma wyjątkowo złą prasę. Czy słusznie?

Zapraszamy na rozmowę Katarzyny Szymielewicz z Fundacji Panoptykon z Aleksandrą Przegalińską – doktor filozofii, specjalistką w dziedzinie sztucznej inteligencji, wykładowczynią w Akademii Leona Koźmińskiego i w Massachusetts Institute of Technology (MIT). Za nagranie serdecznie dziękujemy ojcu polskich podcasterów, Borysowi Kozielskiemu.

Pytanie tylko, czy na pewno chcemy, żeby komercyjny algorytm podpowiadał nam życiowego partnera?

Reforma ochrony danych osobowych to także dyrektywa policyjna, czyli tzw. brzydsza siostra RODO. Podczas gdy firmy i organizacje gorączkowo przygotowują się do wdrożenia nowego rozporządzenia, te organy państwa, które gromadzą dane o obywatelach w niejawny sposób, nierzadko posługując się kontrowersyjnymi metodami, mogą spać spokojnie. W ich świecie niewiele się zmieni, a jeśli się zmieni – to w kierunku jeszcze większej swobody działania i jeszcze mniejszej przejrzystości. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przedstawiło wreszcie projekt regulujący zasady ochrony naszych danych w sektorze bezpieczeństwa. Niestety, jest on tak dziurawy, że ochrona prywatności stanie się tam wyjątkiem, a nie regułą. Jak do tego doszło i czym to grozi?

Czekają na Was dwie podwójne wejściówki na film Czyścicieli Internetu wyświetlany w ramach festiwalu Millenium Docs Against Gravity. Dostaną je osoby, które prześlą nam najciekawszą (subiektywnym zdaniem zespołu Panoptykonu) odpowiedź na pytanie konkursowe: Gdy podczas rozmowy o prywatności pada argument: „Ale ja nie mam nic do ukrycia”, Ty odpowiadasz…(uzupełnij)?