Opublikowana wczoraj przez Biuro Bezpieczeństwa Narodowego „Doktryna Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej” to lektura niezwykle ciekawa, budzi jednak zastrzeżenia. Autorzy świadomi są zagrożeń wynikających z korzystania dla potrzeb bezpieczeństwa narodowego z „wysoce zinformatyzowanych systemów technicznych obcej produkcji, (...) bez uzyskania dostępu do kodów źródłowych ich oprogramowania, gwarantujących informatyczne panowanie (kontrolę) nad nimi”. Po informacjach ujawnianych przez Snowdena taki wniosek jest jednak oczywisty.

Styczeń to miesiąc, w którym odbywa się największa europejska konferencja poświęcona ochronie prywatności w dobie komunikacji elektronicznej. Przez trzy dni (w tym roku od 21 do 23 stycznia) pod hasłem „Komputery, Prywatność, Ochrona Danych” odbywają się liczne dyskusje i debaty z udziałem naukowców, praktyków, aktywistów, decydentów politycznych i przedstawicieli biznesu z całego świata. Przedstawiciele Fundacji Panoptykon, jak co roku, również biorą udział w tych spotkaniach.

Fundacja Panoptykon próbowała zweryfikować informacje ujawnione przez Edwarda Snowdena, które sugerują, że Polska współpracowała z z amerykańską Agencją Bezpieczeństwa Narodowego w ramach programów Oakstar i Orangecrush oraz partnerstwa Buffalogreen. W trybie dostępu do informacji publicznej zapytaliśmy ABW, czy taka współpraca miała miejsce. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego odmówiła udzielenia nam odpowiedzi, a 14 stycznia sąd oddalił naszą skargę na decyzje ABW. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał argument, że ujawnienie tej informacji utrudni ABW realizację jej ustawowych zadań.

W najbliższych tygodniach Sejm i Senat wybiorą nowego Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Kto ma szansę objąć to stanowisko? Jakie warunki musi spełniać? I dlaczego warto się tym zainteresować? Dziś odpowiadamy na te pytania, prezentujemy sylwetkę kandydata na GIODO i… zapraszamy do zadawania mu trudnych pytań.

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał dziś wniosek Prokuratora Generalnego dotyczący kompetencji Najwyższej Izby Kontroli do sięgania po tzw. dane wrażliwe. Ustawa o NIK uprawnia kontrolerów do wykorzystywania takich danych, jeśli „jest to niezbędne do przeprowadzenia kontroli”. W dotychczasowej dyskusji nawet Najwyższa Izba Kontroli wskazywała, że tak szerokie uprawnienia nie są jej potrzebne do prowadzenia działań.