Z jednej strony casual Friday, strefy relaksu i owocowe środy, a z drugiej bramki, identyfikatory, kamery, czytniki linii papilarnych i narzędzia monitorujące ruch myszką. W niektórych firmach można mieć wrażenie, że przychodzi się do nich nie po to, aby tworzyć fajne produkty i usługi, rozwijać się, zarabiać czy po prostu dobrze wykonać swoją pracę, a po to, żeby kraść, naciągać, ewentualnie przez gapiostwo lub głupotę narażać pracodawcę na straty.

Prywatność w 7 krokach, a może w 10? Wystarczy przez 8 dni po pół godziny, żeby odzyskać kontrolę nad danymi? Niestety, jeśli chodzi o unikanie śledzenia w sieci, takie recepty są równie kuszące, co zawodne. To jakby obiecywać, że w tydzień przygotujesz się do maratonu. Jeśli Twoja codzienna aktywność fizyczna sprowadza się do zejścia po schodach do garażu, nagły intensywny trening prędzej skończy się kontuzją. Ale nie znaczy to, że nie warto nic robić. Tak jak początkujący biegacze zaczynają od najmniejszej dawki wysiłku i, ćwicząc regularnie, stopniowo zwiększają obciążenie, tak my proponujemy strategię małych kroków, by stopniowo i bez zadyszki zwiększać kontrolę nad swoim cyfrowym „ja”.

Wiedzieliście, co Zofia Klepacka sądzi o prawach osób LGBT+? Do wczoraj my też nie, ale to się zmieniło dzięki nałożeniu na jej kontrowersyjną wypowiedź bana przez Facebooka. W tej sprawie po raz kolejny możemy obserwować zapasy między wolnością słowa a walką z hejtem w sieci.

Kiedy po raz pierwszy usłyszeliśmy o projekcie „monitoringu totalnego” w Krakowie, nie mieliśmy najmniejszego problemu, żeby wypunktować jego wady. Pomysł na instalowanie kamer na każdej latarni i monitorowania każdego centymetra przestrzeni publicznej to „czysta fantastyka, diagnoza sytuacji – daleka od rzetelnej, obietnice zlikwidowania przestępczości – palcem na wodzie pisane, a koszty i negatywne skutki całej operacji, w tym dla prywatności mieszkańców, niewyobrażalne” – pisaliśmy w naszym pierwszym komentarzu na ten temat. Od tego czasu sporo się zmieniło, bo pod wpływem merytorycznej krytyki kolejne nierealne cele i kontrowersyjne funkcjonalności systemu odchodzą w niebyt. Czy wciąż jest się czego bać?