Dla ochrony ważnego interesu gospodarczego mamy już odpowiednie przepisy w ustawie o ochronie informacji niejawnych: na informację, której upublicznienie może mu zagrozić, można nałożyć klauzulę tajności. Jeśli ustawodawca uważa, że dotychczasowe rozwiązanie nie wystarczy i chce jeszcze bardziej ograniczyć konstytucyjne prawo do informacji – powinien to bardzo starannie uzasadnić. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że ograniczenie jest rozsądne, proporcjonalne i konieczne, by realizować istotną wartość konstytucyjną. (...) Konstytucja nie wymaga ograniczeń, jedynie je dopuszcza dla ochrony konkretnych wartości. I zastrzega, że nie mogą godzić w istotę samego prawa, w tym wypadku prawa do informacji.

Sejm przyjął - głosami PO i PSL - krytykowaną przez nas poprawkę (art. 5 ust. 1a) do projektu ustawy o dostępie do informacji publicznej, która przewiduje istotne ograniczenie w dostępie m.in.

Okres przedwyborczy doskonale nadaje się do podsumowań, a losy projektu ustawy o dostępie do informacji publicznej doskonale podsumowują błędy i wypaczenia polskiego procesu stanowienia prawa.

Rząd zapowiada, że jeszcze przed końcem kadencji zostaną przygotowane założenia do projektu zmian prawa dotyczącego retencji danych telekomunikacyjnych.

Dziś okrągła rocznica najsłynniejszego 11 września w historii. Mija 10 lat od kiedy w wyniku bezprecedensowego zamachu terrorystycznego runęły dwie wierze, symbole potęgi USA. Wraz z nimi bardzo mocno zachwiało się poczucie siły i bezpieczeństwa, jakim karmiło się  amerykańskie społeczeństwo. Był to niewątpliwy zwrot w polityce USA. To wtedy Bush ogłosił początek "wojny z terroryzmem" na wszystkich frontach, nie tylko w Iraku. Hasło 9/11 zaczęło funkcjonować w kulturze masowej, coraz mocniej utożsamiane z początkiem ery wzmożonego nadzoru nad społeczeństwem i początkiem niemożliwej do wygrania wojny, wojny z niewidzialnym ale wszechobecnym wrogiem.