PiS będzie zabiegać o powołanie parlamentarnego zespołu ds. monitorowania Internetu. W ramach zespołu, posłowie PiS wraz z grupą wolontariuszy mają „bardzo skrupulatnie filtrować” treści zamieszczane np. na portalach politycznych i w razie potrzeby alarmować organy ścigania.

Pojawiają coraz to nowe pomysły na kontrolowanie tego, co dzieje się w Internecie. Pytanie jakimi metodami i czy te wybrane rzeczywiście okażą się skuteczne. Czy też będą służyć tylko tuszowaniu rzeczywistych problemów i tworzeniu cenzorskiej infrastruktury.

14 lutego w Strasburgu europosłowie przeciwstawili się cenzurowaniu Internetu.

W Polsce – w odpowiedzi na unijne propozycje wprowadzenia obowiązkowego blokowania stron internetowych – próbujemy rozpocząć poważną dyskusję na temat dopuszczalności korzystania z takich narzędzi. Tymczasem inne europejskie kraje nie próżnują.

Próby ograniczenia możliwości funkcjonowania serwisu Wikileaks w Internecie podejmowane przez podmioty z sektora prywatnego, stały się w ostatnim czasie obiektem sporego zainteresowania mediów. Nazwa domeny Wikileaks (wikileaks.com) została usunięta przez EveryDNS.net (firma zarządzająca domenami), możliwość zbierania funduszy ograniczona przez firmy Paypal, Visa i Mastercard, a strona organizacji usunięta przez Amazon. Nasuwa się więc pytanie, kiedy odrzuciliśmy rządy prawa i zastąpiliśmy je doraźnym sądownictwem sprawowanym przez prywatne firmy? Jak to się stało, że prywatne podmioty mogą karać stronę internetową, wobec której nigdy nie zapadł wyrok skazujący?