Urzędy otwarte na obywateli i ich pytania, traktujące ich jak partnerów, a nie petentów, to nie PR-owy zabieg, a realizacja zasady, zgodnie z którą Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli.

W przelewającej się przez polskie media od niemal dwóch tygodni dyskusji na temat kolejnych nagrań publikowanych przez Wprost padły już niemal wszystkie argumenty. Opozycja mówi o skandalu, rząd – o zamachu stanu i działalności zorganizowanej grupy przestępczej.

Czy Polska brała udział w masowej inwigilacji użytkowników Internetu i współpracowała z amerykańskimi służbami? A może polskie władze w ogóle nie wiedziały o działaniach Amerykanów? Jak zareagowały na informacje o naruszeniu praw ich obywateli?

Kilka miesięcy temu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził niezgodność tzw. dyrektywy retencyjnej z Kartą Praw Podstawowych.

Wysoka Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka Navi Pillay przedstawiła raport na temat prawa do prywatności, w którym ostro krytykuje programy masowej inwigilacji. Komisarz ONZ podkreśla, że nie liczy się tylko ich efektywność, ale też niezbędność i proporcjonalność.