Od ponad roku w ramach projektu „Państwo a biznes nadzoru.

Interesuje Was o czym będziemy mówić na spotkaniu o narzędziach nadzoru, które odbędzie się dziś w Lublinie, ale nie możecie przyjść do Lubelskiego Centrum Aktywności Obywatelskiej?

Kamery, często tworzące skomplikowaną sieć połączeń, czyli tzw. systemy monitoringu, są już stałym elementem naszego życia – widzimy je (a one nas!) na ulicach, w sklepach, w autobusach, w szkołach i przedszkolach, a nawet w szpitalach. Postęp technologiczny oraz względnie niskie koszty spowodowały, że każdy może monitorować kogo i co chce. Tymczasem zasad funkcjonowania kamer nie regulują (prawie) żadne przepisy. Na prośbę Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przygotowaliśmy nasze stanowisko dotyczące założeń kompleksowej regulacji prawnej działania monitoringu.

Wszystko już gotowe: opinie zebrane, materiały przeanalizowane. Prace analityczne trwające od kilku miesięcy na pewno doprowadziły do konkretnych wniosków. Zdiagnozowano nawet kwestie, które będą miały kluczowe znaczenie. Brakuje jeszcze „wystrzału startera” i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych rozpocznie realne prace nad ustawą o monitoringu. Może niebawem przestaniemy być „monitoringowym eldorado”?

Dostęp Policji i innych służb do danych telekomunikacyjnych i prawna regulacja monitoringu wizyjnego to bez wątpienia „sprawy wewnętrzne”, a odpowiedzialność za ich rozwiązanie spoczywa na Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.