Na dzisiejszym posiedzeniu Sejm wybrał Jana Nowaka na Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Fundacja Panoptykon oczekuje, że nowy prezes – którego kompetencje budziły liczne wątpliwości – otoczy się merytorycznymi doradcami, którzy pomogą udźwignąć wyzwania stojące przed urzędem. Liczymy też na zwiększenie przejrzystości urzędu. To powinna być konkretna odpowiedź kandydata na zarzuty dotyczące braku niezależności. Przy okazji większa transparentność ma ważną funkcję edukacyjną dla wszystkich, którzy na co dzień zajmują się ochroną danych osobowych. Nie wyobrażamy też sobie, by nowy prezes pozostał członkiem partii politycznej.

Specjalny zespół Ministerstwa Edukacji Narodowej zażądał od dyrektorów szkół wpisywania do Systemu Informacji Oświatowej informacji o strajkujących nauczycielach. Prezes UODO wydał komunikat, że takie żądanie jest niezgodne z prawem, ale jak to się stało, że baza danych, która miała ułatwić zarządzanie pieniędzmi w oświacie, stała się jednym z narzędzi w sporze rządu z nauczycielami?

Centralne Biuro Antykorupcyjne jest w posiadaniu oprogramowania szpiegującego i aktywnie z niego korzysta do inwigilacji polskich obywateli – wynika z raportu opublikowanego rok temu przez Citizen Lab. CBA zaprzecza, jakoby miało narzędzie do „masowej inwigilacji” Polaków, media huczą, a zdaniem Panoptykonu dyskusja toczy się obok systemowego problemu, którym jest brak kontroli nad działaniami polskich służb – w tym wykorzystywanymi przez nie narzędziami – oraz brak mechanizmów informowania jednostki o byciu inwigilowanym. W zakresie kontroli nad służbami Polska odstaje od państw UE.

„System ma kilka kręgów, przy czym każdy kolejny daje ci coraz większe uprawnienia do kontrolowania ludzi. I budzi coraz większe uzależnienie, w miarę jak zaczynasz rozumieć filozofię obsługi.

Sześć lat temu Edward Snowden ujawnił światu, że amerykańskie służby inwigilują Internet na masową skalę, wywołując tym samym debatę o tym, co wolno służbom w ramach wojny wypowiedzianej terroryzmowi.