29 grudnia 2010 r. Ministerstwo Infrastruktury przyjęło Założenia projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo telekomunikacyjne. Ten projekt to kolejny etap wdrożenia tzw. Pakietu telekomunikacyjnego, czyli kilku powiązanych dyrektyw, które regulują najważniejsze zagadnienia związane z rynkiem usług telekomunikacyjnych, w tym funkcjonowaniem Internetu, w Unii Europejskiej. Założenia zmian prawnych zostały rozpisane na 101 stronach i poruszają rozmaite kwestie, od czysto technicznych po zupełnie fundamentalne dla przyszłości społeczeństwa informacyjnego.

2 grudnia 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich, prof. Irena Lipowicz zorganizowała debatę pt. "Bilingi, inwigilacja, interes publiczny". Spotkanie zdominował problem nadmiernych uprawnień służb w kontekście zagrożeń, które powodują one dla wolności mediów w Polsce.

Od 1 kwietnia do 30 czerwca 2011 r. przeprowadzony zostanie na terytorium Polski Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań. Osoby przekazujące dane w ramach spisu muszą udzielać ścisłych i zgodnych z prawdą odpowiedzi. Jednak wyłącznie na zasadzie dobrowolności mogą być zbierane od osób fizycznych dane dotyczące: pozostawania w związku nieformalnym, wyznania – przynależności wyznaniowej, a także liczby żywo urodzonych dzieci oraz planów prokreacyjnych. Wszystkie zbierane i gromadzone w spisie informacje będą poufne i zostaną objęte tajemnicą statystyczną.

Z ostatniego posiedzenia Sejmu w tym roku, które rozpoczęło się 14 grudnia wynika, że wiele ustaw, których uchwalenie zapowiadano na jesień/zimę 2010 (tzw. „jesienna ofensywa ustawowa rządu Tuska”) będzie uchwalonych dopiero po Nowym Roku. Wśród nich ważne dla Panoptykonu reformy służby zdrowia i nauki, które zakładają wprowadzenie systemów informacji zdrowotnej i informacji oświatowej. 

Kiedy po raz pierwszy usłyszeliśmy o projekcie „monitoringu totalnego” w Krakowie, nie mieliśmy najmniejszego problemu, żeby wypunktować jego wady. Pomysł na instalowanie kamer na każdej latarni i monitorowania każdego centymetra przestrzeni publicznej to „czysta fantastyka, diagnoza sytuacji – daleka od rzetelnej, obietnice zlikwidowania przestępczości – palcem na wodzie pisane, a koszty i negatywne skutki całej operacji, w tym dla prywatności mieszkańców, niewyobrażalne” – pisaliśmy w naszym pierwszym komentarzu na ten temat. Od tego czasu sporo się zmieniło, bo pod wpływem merytorycznej krytyki kolejne nierealne cele i kontrowersyjne funkcjonalności systemu odchodzą w niebyt. Czy wciąż jest się czego bać?