Artykuł 16.04.2015 4 min. czytania Tekst Image Cyberbezpieczeństwo to jeden z najgorętszych tematów politycznej debaty. Słyszymy, że zagrażają nam rosyjscy i chińscy cyberżołnierze, że potrzeba dalej idących kroków, by chronić dane przed wyciekiem czy wrogim przejęciem. Mimo to bez przerwy coś wycieka – nie tylko z serwerów renomowanych firm, ale też rządowych skrzynek pocztowych i tajnych baz służb wywiadowczych. Częściowym wyjaśnieniem tego paradoksu jest to, że same rządy i ich tajne służby przyczyniają się do osłabienia bezpieczeństwa informacji. Z okazji globalnej konferencji na temat cyberprzestrzeni (GCCS2015) międzynarodowa koalicja organizacji pozarządowych – wśród nich Fundacja Panoptykon – wydała stanowcze oświadczenie w tej sprawie, w którym stwierdza, że „największym zagrożeniem dla cyberbezpieczeństwa i Internetu jest masowa inwigilacja”. Przedstawiciele rządów, organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości oraz międzynarodowych korporacji spotykają się na konferencji GCCS2015, by dyskutować o konkretnych sposobach na zwiększenie bezpieczeństwa informacji w sieci. W oficjalnej agendzie zabrakło jednak fundamentalnej kwestii: programów masowej inwigilacji, które z premedytacją wykorzystują lub generują luki w bezpieczeństwie informacji. Dlatego Free Press Unlimited, Bits of Freedom, Greenhost, Fundacja Panoptykon, Artykuł 19 i la Quadrature du Net przygotowały i przekazały mediom stanowisko zatytułowane „Słoń w pokoju na GCCS2015”. Krytykujemy w nim politykę rządów, których działania – takie jak tworzenie złośliwego oprogramowania – narażają wszystkich użytkowników sieci, również dyplomatów i urzędników państwowych, na konkretne zagrożenia związane z utratą kontroli nad danymi. Rządy prowadzą świadomą politykę, która zagraża prywatności i bezpieczeństwu w sieci. „Dzięki rewelacjom sygnalisty Edwarda Snowdena wiemy, że Internet zmienił się w największy w historii system masowej inwigilacji. W istocie, wiele krajów, które są reprezentowane na tej konferencji, wykorzystuje narzędzia inwigilacji, przechwytujące hurtowe ilości danych niewinnych obywateli, a tym samym zagraża prywatności i bezpieczeństwu w Internecie. Wiemy, że te kraje prowadzą, wspierają lub tolerują masową inwigilację, wykorzystując lub produkując złośliwe oprogramowanie i domagając się «tylnych wejść» do oprogramowania i nośników informacji. Robiąc to, naruszają międzynarodowe standardy praw człowieka i podważają jeden z fundamentów Internetu: zaufanie” – napisaliśmy we wspólnym stanowisku. Internet stał się nieodzowny dla realizacji naszych podstawowych praw – wolności wypowiedzi, dostępu do informacji – ale też ekonomicznego rozwoju. W praktyce pełni funkcję krytycznej infrastruktury cyfrowego świata. Dlatego musi być chroniony. Obecna polityka rządów – mimo głośnych zapewnień, że cyberbezpieczeństwo jest ważne – zmierza w przeciwnym kierunku. Negatywnych konsekwencji z tym związanych doświadczają przede wszystkim obywatele, którzy coraz bardziej obawiają się o swoją prywatność w sieci i coraz częściej cenzurują własną aktywność w Internecie w obawie, że przesyłane informacje wyciekną lub zostaną wykorzystane przeciwko nim. To globalny problem, choć najmocniej odczuwalny w krajach autorytarnych, gdzie konsekwencje związane z utratą kontroli nad informacją mogą być bardzo poważne, z uwięzieniem i utratą życia włącznie. Tak długo, jak długo istnieją programy masowej inwigilacji, nie będzie wolnego i bezpiecznego Internetu dla nikogo, nigdzie. Dlatego wzywamy kraje biorące udział w konferencji GCCS2015 do zarzucenia niebezpiecznych polityk i przestrzegania międzynarodowych zasad stosowania praw człowieka w nadzorze nad komunikacją, opracowanych przez szeroką koalicję organizacji pozarządowych. Najważniejsze z nich to: konieczność, proporcjonalność, przejrzystość, kontrola sądu, prawo do informacji dla osoby nadzorowanej oraz zabezpieczenie przed nieautoryzowanym dostępem. Tak długo, jak długo istnieją programy masowej inwigilacji, nie będzie wolnego i bezpiecznego Internetu dla nikogo, nigdzie. Katarzyna Szymielewicz Pełna treść oświadczenia pt. „Słoń w pokoju na GCCS2015” [PDF] 13 zasad stosowania praw człowieka w nadzorze nad komunikacją Katarzyna Szymielewicz Autorka Linki i dokumenty statement_gccs1.pdf231.57 KBpdf smallphant.png21.07 KBpng Temat bezpieczeństwo programy masowej inwigilacji Internet Poprzedni Następny Newsletter Otrzymuj informacje o działalności Fundacji Twoje dane przetwarza Fundacja Panoptykon w celu promowania działalności statutowej, analizy skuteczności podejmowanych działań i ewentualnej personalizacji komunikacji. Możesz zrezygnować z subskrypcji listy i zażądać usunięcia swojego adresu e-mail. Więcej informacji o tym, jak przetwarzamy twoje dane i jakie jeszcze prawa ci przysługują, w Polityce prywatności. Zapisz się Zapisz się Akceptuję Regulamin usługi Leave this field blank Zobacz także Podcast Nadchodzi wielki wyrównywacz. Rozmowa z Janem Zygmuntowskim WHO zakłada gorącą linię o pandemii na WhatsAppie (aplikacja Facebooka), brytyjski rząd testuje obywateli na obecność wirusa dzięki wsparciu logistycznemu Amazona, a w całej Europie aplikacje do śledzenia kontaktów korzystają z otwartego protokołu Google i Apple. Pandemia uwypukliła to, o czym już… 16.07.2020 Dźwięk Artykuł Czy czeka nas cenzura Internetu? Do przodu posunęły się prace nad przepisami, które doprowadzą do filtrowania wszystkich obrazków, tekstów czy filmików udostępnianych przez nas w popularnych serwisach społecznościowych. O tym, czy nagranie z wykładu, internetowy mem albo zdjęcie z wakacji naruszają prawo autorskie, a tym… 05.06.2018 Tekst Artykuł Pamiętajmy o Snowdenie (i ujawnionej przez niego masowej inwigilacji) Sześć lat temu Edward Snowden ujawnił światu, że amerykańskie służby inwigilują Internet na masową skalę, wywołując tym samym debatę o tym, co wolno służbom w ramach wojny wypowiedzianej terroryzmowi. 18.09.2019 Tekst