Sąd będzie kontrolował to, jak Szef Komisji Nadzoru Finansowego sięga po billingi i inne dane telekomunikacyjne obywateli.

Analitycy wielkich danych przechwalają się, że umieją wygrać wybory dla kogo chcą. Ile w tym prawdy?

17 kwietnia Fundacja Panoptykon obchodzi 8. urodziny! Ostatni rok z pewnością nie pozwolił nam się nudzić, bo ręce mieliśmy pełne roboty. Stawiliśmy czoła państwowej machanie forsującej bardzo niebezpieczną dla praw i wolności ustawę „antyterrorystyczną”, kontynuowaliśmy sądowe batalie o prawo obywateli do informacji o tym, jak są inwigilowani, uruchomiliśmy nowe programy edukacyjne, w których pomagaliśmy dziennikarzom i aktywistom bezpieczniej zarządzać informacją. Podsumowaliśmy 8 lat naszej działalności w liczbach – oczywiście ośmiu.

Dzięki publikacjom Zaufanej Trzeciej Strony i Niebezpiecznika (z naszym komentarzem) klienci mBanku dowiedzieli się, że informacje o ich saldzie regularnie trafiają na serwery Gemiusa – zewnętrznej firmy, która dostarcza kompleksowe analizy ruchu na stronie. W odpowiedzi na pytania zadane przez Niebezpiecznik mBank uspokajał, że przekazywane dane pozostają jego własnością i są wykorzystywane tylko w celu dostarczenia zamówionej przez bank usługi. Informacje o saldzie klientów banku podobno w ogóle nie były analizowane przez Gemiusa – „zaplątały” się przypadkiem, jako element nagłówka strony. Można by rzec: drobne niedopatrzenie przy projektowaniu. A więc wszystko w porządku?

„Dostęp do informacji pomaga rozliczać rządzących, generuje nowe idee, wspiera kreatywność i przedsiębiorczość” – w styczniu 2010 r., przemawiając w waszyngtońskim Newseum, Hillary Clinton broniła prawa do Internetu z gorliwością zręcznego polityka.