Pół roku temu rozpoczął się ogromny eksperyment społeczny – z dnia na dzień wkroczyliśmy w erę nauczania online. To nie była łatwa przesiadka, ale można wyciągnąć z niej sporo wniosków, a przede wszystkim zastanowić się nad tym, czy na pewno chcemy, żeby tak właśnie wyglądała przyszłość edukacji? Z Jowitą Michalską, założycielką Digital University, której misją jest „podnoszenie kompetencji cyfrowych Polek i Polaków”, rozmawiamy o tym, czego powinny uczyć się dzieci i dorośli, żeby sprawnie poruszać się w dzisiejszym świecie, jak technologia zmienia system edukacji i dlaczego wszystkiego za nas nie załatwi.

WHO zakłada gorącą linię o pandemii na WhatsAppie (aplikacja Facebooka), brytyjski rząd testuje obywateli na obecność wirusa dzięki wsparciu logistycznemu Amazona, a w całej Europie aplikacje do śledzenia kontaktów korzystają z otwartego protokołu Google i Apple. Pandemia uwypukliła to, o czym już wiedzieliśmy – wielkie internetowe platformy stanowią infrastrukturę publiczną i to taką, nad którą rządy nie mają kontroli. Według Jana Zygmuntowskiego, ekonomisty z think-tanku Instrat i Akademii Koźmińskiego, monopole mają długą historię relacji z władzą, ale jeszcze nigdy państwa nie były od nich tak uzależnione: „Jeżeli radykalnie nie ograniczymy władzy platform, ta sytuacja skończy się wielkim wyrównywaczem* –  wojną lub rewolucją”. Co może zatrzymać „pochód platform”? Zapraszamy na ostatni przed dłuższą przerwą odcinek podcastu Panoptykon 4.0. Słyszymy się ponownie we wrześniu.