Walka z nieprzejrzystymi praktykami firm z branży reklamy interaktywnej toczy się nie tylko w Polsce, gdzie zapoczątkowały ją nasze skargi na Google’a i IAB – nieformalnych regulatorów rynku. Analogiczne skargi trafiły łącznie aż do 14 innych organów ochrony danych, m.in. w Irlandii, Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii czy Holandii.

Mieliśmy nadzieję, że unijne rozporządzenie o ochronie danych osobowych (RODO) będzie prawdziwie transgraniczną regulacją. Nie tylko jednym tekstem prawnym, stosowanym na całym kontynencie, ale przede wszystkim spójną doktryną i jednolitym systemem egzekwowania tego, co na papierze. Widząc, jakie emocje i obawy na rynku uruchamia groźba wysokich kar finansowych, mieliśmy nadzieję, że zarówno duże jak i małe firmy naprawdę dostosują się do nowych reguł gry. W jakim stopniu te obietnice się spełniły?

Brytyjski urząd ochrony danych (ICO) wydał raport, w którym kwestionuje zgodność z prawem giełd, które dopasowują reklamy do użytkowników. Największe grzechy branży reklamowej według ICO są zbieżne z tymi, które opisywaliśmy w naszych skargach na Google’a i IAB – nieformalnych regulatorów rynku reklamy behawioralnej. ICO to pierwszy organ ochrony danych, który tak kategorycznie postawił sprawę. Martwi nas jednak ciągły brak konsekwencji dla firm, które notorycznie dopuszczają się naruszeń.

Po zachłyśnięciu się możliwościami portali społecznościowych nadszedł czas na refleksję nad prywatnością. Mniej więcej w okresie, w którym na wieść o przekroczeniu magicznej liczby 500 mln użytkowników w siedzibie Facebook Inc.

5 listopada 2010 r. w ramach Polskiego Forum Społecznego odbyły się warsztaty dla aktywistów poświęcone różnym strategiom walki z nadzorem. Oprócz wymiany doświadczeń i dobrych praktyk, celem spotkania była ocena skuteczności poszczególnych narzędzi „antynadzorczych”, wykorzystywanych przez organizacje obywatelskie. Warsztaty moderowała Katarzyna Szymielewicz z Fundacji Panoptykon i Adam Ostolski z Krytyki Politycznej.