Od początku roku mówimy o tym przy różnych okazjach. A teraz prosto z mostu: wspieraj nas 1% swojego podatku (nr KRS: 0000327613). W ten sposób wzmacniasz naszą niezależność i pomagasz działać skutecznie. Masz wątpliwości? Zajrzyj do tego tekstu i dowiedz się, dlaczego warto wspierać Panoptykon.

Fundacja Panoptykon walczy o wolność i prywatność w cyfrowym świecie. By robić to skutecznie, potrzebujemy niezależności finansowej, a tym samym – dotarcia do coraz szerszego grona osób gotowych wspierać nas darowiznami i 1% podatku. Nie możemy zamykać się na narzędzia, bez których trudno dziś wyobrazić sobie kampanie informacyjne i fundraisingowe w Internecie. Po zeszłorocznym eksperymencie z reklamą na Facebooku zdecydowaliśmy się rozszerzyć repertuar o Google AdWords. Oczekujemy przejrzystości od państwa i od firm, dlatego sami staramy się dawać dobry przykład. Dlatego wyjaśniamy, jak dokładnie korzystamy z tych narzędzi i jak godzimy to z naszymi standardami dbałości o prywatność użytkowników.

O potrzebie wzmocnienia kontroli stosowania rozmaitych metod inwigilacji, tak by nie naruszały konstytucyjnego prawa do prywatności i nie zagrażały wolności mediów rozmawiano w trakcie debaty "Billingi, inwigilacja, interes publiczny" zorganizowanej przez Rzecznik Praw Obywatelskich.

Retencja danych telekomunikacyjnych była jednym z głównych tematów dyskusji. Katarzyna Szymielewicz w imieniu Panptykonu zwróciła uwagę na to, że obowiązujący w Polsce obowiązek gromadzenia danych telekomunikacyjnych na temat wszystkich obywateli niezależnie od tego, czy można wysunąć wobec nich jakiekolwiek podejrzenia wynika z unijnej Dyrektywy o retencji. Kolejnym problemem jest sposób wdrożenia tej dyrektywy w Polsce, umożliwiający szeroki dostęp służb do danych retencyjnych, sprzeczny z celem dyrektywy, który była walka z najpoważniejszymi przestępstwami, takimi jak terroryzm.

Czy raz stworzonego prawa unijnego nie można zmienić/wycofać?

Czy „Dyrektywa” to świętość nie do ruszenia?

Podczas naszej ostatniej wizyty w Brukseli przekonaliśmy się, iż niekoniecznie. Tym bardziej, gdy stworzony przez unijne instytucje akt prawny jest tak niedoskonały, że widzą to i przyznają na spotkaniach z nami sami jego autorzy.