Przewodnicząca sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka odmówiła nam dzisiaj zgody na wzięcie udziału w posiedzeniu, na którym opiniowani będą kandydaci na stanowisko Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). Od grudnia 2014 r. Fundacja Panoptykon wraz z Helsińską Fundacją Praw Człowieka oraz INPRIS prowadzą monitoring wyborów GIODO. Nasze działania polegają m.in. na gromadzeniu informacji o kandydatach oraz śledzeniu procesu wyborów w parlamencie. Wyłanianie nowego Generalnego Inspektora może wzbudzać spore emocje – co udowodniła chociażby sprawa Mirosława Wróblewskiego.

Facebook, firma prowadząca największy na świecie serwis społecznościowy o tej samej nazwie, znana jest z częstych zmian swoich polityk i regulaminów. Kolejnym wciągu ostatnich miesięcy dokumentem, który doczekał się poważnej zmiany, są tzw. community standards (standardy społeczności). Coś co przynajmniej z nazwy wygląda na dokument ustalony przez osoby z danej społeczności, jest narzuconym przez właściciela serwisu zbiorem zasad, które określają, jakie treści mogą być na nim publikowane lub usuwane i w jaki sposób będą rozwiązywane kwestie sporne w danym kraju. Ostatnia część wzbudza największe kontrowersje, zwłaszcza wobec odmiennego podejścia Facebooka do respektowania lokalnego prawa ochrony danych.

W imieniu organizacji prowadzących obywatelski monitoring wyborów GIODO zapraszamy na spotkanie z kandydatami na stanowisko generalnego inspektora: Edytą Bielak-Joomą i Sylweriuszem Marcinem Królakiem. Spotkanie będzie miało charakter otwarty. Odbędzie się ono 30 marca 2015 r. o godz. 16.00 w siedzibie Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka przy ul. Zgoda 11 (6. piętro, sala konferencyjna) w Warszawie. Zdajemy sobie sprawę, że nie każdy będzie mógł skorzystać z naszego zaproszenia. Zachęcamy więc do podsyłania pytań skierowanych do kandydatów na adres fundacja@panoptykon.org.

Transatlantic Consumer Dialogue (TACD) – forum zrzeszające organizacje konsumenckie z Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych – skrytykowało propozycję

Co łączy kamery monitoringu wizyjnego, karty miejskie i programy śledzące aktywność pracowników? Ile pieniędzy instytucje publiczne przeznaczają na tego typu narzędzia? Które z nich wykorzystują różne miasta?