Przed organizacjami pozarządowymi, które zajmują się ochroną praw człowieka, stoi szereg wyzwań. Należy do nich również dbanie o bezpieczeństwo zespołu, wolontariuszy i wolontariuszek, odbiorców i odbiorczyń działań – i to zarówno bezpieczeństwo fizyczne, jak i bezpieczeństwo informacji, które na coraz szerszą skalę gromadzone są za pomocą narzędzi cyfrowych.

O bezpieczeństwie i tym, jak o nie dbać, mówi się ostatnio coraz więcej. Niestety, często te „dobre rady” nie uwzględniają specyfiki organizacji społecznych, dlatego bardzo trudno przełożyć je na codzienną praktykę działania.

Program BINGO ma być odpowiedzią na te problemy – stawiamy sobie za cel nie tylko przekazanie uczestnikom i uczestniczkom w przystępny sposób wiedzy na temat kluczowych wymiarów dbania o bezpieczeństwo, ale również pomoc w rzetelnej ocenie sytuacji organizacji oraz zaplanowaniu wdrożenia najważniejszych zmian.

Co różni wybieralnego polityka od nowej marki mydła? W marketingowym wymiarze – niewiele. Oba produkty trzeba wykreować, by móc je potem sprzedać. W obu przypadkach techniki badania opinii i wpływania na procesy decyzyjne ludzi są oparte o te same zasady. Zasadniczej i najpoważniejszej różnicy doświadczamy dopiero po dokonaniu wyboru: jeśli zapach nowego mydła zacznie nas irytować, wyrzucimy je bez wahania; wybrany polityk zostaje z nami na całą kadencję i od tego momentu to on dyktuje zasady gry – i to nie tylko tym, którzy na niego zagłosowali. Czy w związku z tym w świecie politycznego marketingu nie powinny obowiązywać wyższe standardy etyczne i większa przejrzystość?

Jak szeroki dostęp do naszych intymnych danych mogą mieć aplikacje na smartwatche? Jak wiele można wyczytać z monitorowanego przez nie pulsu? Do czego mogą być wykorzystane bezrefleksyjnie udostępniane przez nas dane? Na te pytania zwraca uwagę kampania TWIN .digital collective i Panów Programistów pod patronatem Fundacji Panoptykon.

Polskie partie polityczne nie korzystają z precyzyjnego kierowania komunikatów do wyborców na Facebooku, ale to nie powód do odetchnięcia z ulgą. Od skandalu Cambridge Analytica minęły niemal dwa lata, ale narzędzia wprowadzone przez Facebooka, które miały pozwolić na większą przejrzystość reklam politycznych na platformie, niewiele zmieniły. Zarówno badacze, jak i sami użytkownicy mają ograniczone możliwości sprawdzenia, kto i na podstawie jakich danych kieruje do nich reklamy. W kontrolowaniu wydatków partii na reklamę w mediach społecznościowych nie pomoże też Państwowa Komisja Wyborcza, której brakuje instrumentów prawnych. Przedstawiamy raport Kto (naprawdę) cię namierzył? Facebook w polskiej kampanii wyborczej z badania przeprowadzonego przez Fundację Panoptykon, Fundację ePaństwo i Sotrendera.

Nie tylko prywatność może ucierpieć podczas pandemii. I nie tylko z powodu działań podejmowanych przez rządy – uważajmy także na to, co w tym czasie robią platformy społecznościowe i jak może to wpłynąć na naszą wolność wypowiedzi i swobodny dostęp do informacji.