Sprawa Birgitty Jónsdóttir stała się ostatnio przyczynkiem do dyskusji na temat granic ingerencji organów władzy publicznej w prywatność użytkowników  serwisów społecznościowych. Była wolontariuszka WikiLeaks, a obecnie posłanka w islandzkim parlamencie, wniosła sprzeciw od nakazu sądu amerykańskiego, zobowiązującego Twittera do udostępnienia Departamentowi Sprawiedliwości USA zawartości kont jej oraz dwóch innych użytkowników. Władze amerykańskie, w celu przeprowadzenia dochodzenia w sprawie dotyczącej działalności WikiLeaks, zażądały udostępnienia przez serwis imponującej ilości danych - adresów IP, nazw użytkowników, adresów mailowych, rejestrów połączeń, rejestrów czasu sesji i ich trwania, numerów telefonów, a nawet danych dotyczących kont bankowych.

Firma Google opublikowała najnowszy Raport Przejrzystości (ang. Transparency Report).

Facebookowi grozi grzywna w wysokości do 100 tys. euro. Okazało się, że serwis jest w posiadaniu prywatnych danych użytkowników, które zostały wcześniej przez nich usunięte.

W środę włoska Wikipedia zamknęła swoją stronę w proteście przeciwko prawu ograniczającemu swobodę wypowiedzi. W dyskutowanej właśnie we włoskim parlamencie tzw. „ustawie podsłuchowej” znalazł się zapis, który nakazuje usuwać treści szkodzące wizerunkowi danej osoby w ciągu 48 godzin - na wniosek „poszkodowanego”, bez kontroli sądu. Poprawka nie może zawierać żadnego komentarza czy sprostowania. Za zignorowanie wniosku grozi kara 12 tys. euro.

Sąd Okręgowy w Tarnowie uznał, że obraźliwy komentarz anonimowego internauty pod artykułem na blogu mógł się przyczynić do przegranej w wyborach samorządowych byłego burmistrza.