Przed okiem kamery nie ma ucieczki. Śledzą nas na ulicy, w sklepie, na osiedlu, w urzędzie. Coraz częściej wkraczają nawet w sferę naszej intymności. Kamery w toaletach instalują niektórzy pracodawcy, niekiedy nawet dyrektorzy szkół. Tym razem media donoszą o zamontowaniu kamer w ubikacji w łódzkim ogrodzie zoologicznym.

O tym, że toaleta jest monitorowana, informuje już kartka na drzwiach wejściowych. Kamera wisi pod sufitem i obejmuje swoim zasięgiem całe pomieszczenie.

Skąd pomysł na kamery w toalecie?

Zmiany w Kodeksie karnym wykonawczym mają zwiększyć bezpieczeństwo osadzonych, którzy odgrywają szczególną rolę w swoim lub innych procesach, m.in. przez wykorzystanie monitoringu wizyjnego.

Karta jest próbą samoregulacji kwestii projektowania, wykorzystania i dalszego rozwoju publicznych systemów monitoringu wizyjnego. Założeniem karty jest zagwarantowanie obywatelom, że monitoring wizyjny będzie wykorzystywany „w sposób właściwy, efektywny i gwarantujący poszanowanie prawa do prywatności”.

Mimo że dokument dotyczy bezpośrednio problematyki prawnoczłowieczej, to w gronie jego twórców próżno szukać przedstawicieli organizacji działających na rzecz praw człowieka lub ochrony danych osobowych.

24 listopada, gdy mediach dominowały wciąż obrazy wydarzeń, jakie miały miejsce w Warszawie podczas Święta Niepodległości, Prezydent RP złożył do Sejmu nowy projekt ustawy o zgromadzeniach.

W prasie ukazały się niedawno informacje o ambitnych planach rozbudowy monitoringu wizyjnego w Lublinie. Jeszcze w tym roku obejmie on miasteczko studenckie UMCS. Władze Lublina twierdzą, że dzięki monitoringowi zainstalowanemu m.in. na drogach wyjazdowych z miasta będzie można szybko stwierdzić, że skradziony samochód opuścił miasto. Urzędnicy powołują się też na przydatność systemu w razie zagrożenia terrorystycznego.