Wygląda na to, że dobre praktyki w ochronie prywatności konsumentów nowych technologii rodzą się za Oceanem. O ile rząd USA nie słynie z poważnego podejścia do ochrony prywatności, nieco lepiej rokują amerykańskie korporacje. W grudniu pojawiła się informacja, że „w obliczu rosnącej troski społeczeństwa o naruszenia prywatności” lobby firm reklamujących telefony komórkowe wezwało do zwiększenia ochrony użytkowników smartfonów przed technikami inwigilacji.

Jedną z nagród za dobre sprawowanie, którą mogą otrzymać więźniowie jest tzw. widzenie intymne (widzenie w oddzielnym pomieszczeniu, bez osoby dozorującej). W tych specjalnych pomieszczeniach montowane są jednak kamery.

Wbrew temu, co czytamy w regulaminach, dzielenie się informacjami w sieci to coraz rzadziej nasz wolny wybór. Społeczeństwo wymaga od nas ciągłej widzialności, ciągłego uczestnictwa: ci, którzy nie uczestniczą w tym spektaklu, budzą podejrzenia (może mają coś do ukrycia?) lub sami się wykluczają. Polityka firm, które zdominowały rynek usług internetowych, nie pozostawia nam pola do manewru: albo dzielisz się szeroko informacją, albo poszukaj innej usługi. Supermarkety kuszą programami lojalnościowymi, a ubezpieczyciele i banki specjalnymi ofertami dla tych, którzy pokażą więcej. Suma tych danych tworzy nasz unikatowy profil, który stopniowo wybija się na niepodległość. Dla niektórych osób i instytucji staje się bardziej wiarygodny, niż my sami. 

Czy da się zapewnić międzynarodową ochronę bezpieczeństwa i prywatności komunikacji elektronicznej?

Wraca temat obowiązkowych badań cytologicznych i mammograficznych. Pierwotnie badania miały być realizowane w ramach badań pracowniczych, dlatego miały objąć tylko kobiety zatrudnione na umowę o pracę.