Facebook, firma prowadząca największy na świecie serwis społecznościowy o tej samej nazwie, znana jest z częstych zmian swoich polityk i regulaminów. Kolejnym wciągu ostatnich miesięcy dokumentem, który doczekał się poważnej zmiany, są tzw. community standards (standardy społeczności). Coś co przynajmniej z nazwy wygląda na dokument ustalony przez osoby z danej społeczności, jest narzuconym przez właściciela serwisu zbiorem zasad, które określają, jakie treści mogą być na nim publikowane lub usuwane i w jaki sposób będą rozwiązywane kwestie sporne w danym kraju. Ostatnia część wzbudza największe kontrowersje, zwłaszcza wobec odmiennego podejścia Facebooka do respektowania lokalnego prawa ochrony danych.

Przewodnicząca sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka odmówiła nam dzisiaj zgody na wzięcie udziału w posiedzeniu, na którym opiniowani będą kandydaci na stanowisko Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). Od grudnia 2014 r. Fundacja Panoptykon wraz z Helsińską Fundacją Praw Człowieka oraz INPRIS prowadzą monitoring wyborów GIODO. Nasze działania polegają m.in. na gromadzeniu informacji o kandydatach oraz śledzeniu procesu wyborów w parlamencie. Wyłanianie nowego Generalnego Inspektora może wzbudzać spore emocje – co udowodniła chociażby sprawa Mirosława Wróblewskiego.

„Nic nie jest uzgodnione, dopóki wszystko nie zostało uzgodnione” –  tak komisarz ds. sprawiedliwości, Vĕra Jourová, podsumowała wypracowany w ostatni piątek kompromis Rady Unii Europejskiej w sprawie ochrony danych osobowych. Do tej pory tą mantrą posługiwali się przede wszystkim przedstawiciele rządów, podkreślając, że żadne z przyjętych ustaleń nie przesądza ich ostatecznego stanowiska. Ta nieoczekiwana zamiana potwierdza, że dramat pt. „reforma europejskich przepisów o ochronie danych osobowych” wkroczył w kolejną fazę: Radzie Unii Europejskiej udało się do tego stopnia popsuć projektowane przepisy, że teraz Komisja Europejska i Parlament zapewne będą musiały wejść w rolę hamulcowych.

Organizacja Open Rights Group opracowała kompleksowy raport na temat masowej inwigilacji prowadzonej przez brytyjską agencję wywiadu GCHQ we współpracy z amerykańską narodową agencją bezpieczeństwa NSA. Raport jest dobrym uzupełnieniem ograniczonych wniosków przedstawionych przez pracujący dla parlamentu brytyjskiego Intelligence and Security Committee. Raport ORG, poza dostarczeniem analizy materiałów dotyczących szczegółów technicznych inwigilacji, zwraca uwagę na specyfikę współpracy GCHQ z NSA oraz zagrożenia dla praw obywatelskich, bezpieczeństwa komunikacji, a nawet gospodarki, wynikające z tych działań. GCHQ nie tylko współpracowało z NSA, ale pozwalało amerykańskiej agencji obchodzić ograniczenie zabraniające im inwigilacji własnych obywateli (służby wymieniały się technologią oraz dostępem do danych konkretnych operatorów i dostawców usług).

W ubiegły piątek, 13 marca, 92 dwie organizacje pozarządowe z całego świata zaapelowały do Rady Praw Człowieka ONZ o powołanie specjalnego sprawozdawcy ds. prawa do prywatności. Choć prawo to ma bardzo długą tradycję, w związku z rozwojem nowoczesnych technologii, jego rozumienie ulega zmianom. Pojawiają się też nowe zagrożenia dla prywatności, np. masowa inwigilacja czy działalność komercyjnych podmiotów, które również mogą zbierać informacje o obywatelach na niespotykaną dotychczas skalę.