Europosłowie Stavros Lambrinidis i Françoise Castex podczas niedawnej sesji Parlamentu Europejskiego zwrócili się do Komisji Europejskiej z pytaniem, czy to prawda, że miały miejsce tajne spotkania pomiędzy przedstawicielami przemysłu rozrywkowego a dostawcami Internetu (ISP). Spotkania te miały się odbywać w obecności i „pod auspicjami” urzędników z Dyrekcji Generalnej ds. Wewnętrznego Rynku. Ich celem miało być wypracowanie „dobrowolnego” porozumienia na temat monitorowania Internetu w celu wykrywania naruszeń praw autorskich.

Dziś stawiamy sobie pytanie, czy Parlament Europejski opowie się za opcją populistyczną i zdecyduje się na wdrożenie procedur, o których wie, że są nieskuteczne, zwalniając przy tym władze państwowe z odpowiedzialności i maskując ich nieudolność w kwestii usuwania nielegalnych materiałów oraz ścigania autorów. Druga możliwość, która stoi przed eurodeputowanymi, to odważne powiedzenie „dość” i wdrożenie już nie kosmetycznych zmian, ale realnych środków mających na celu skuteczne przeciwdziałanie przemocy w Internecie skierowanej przeciwko najsłabszym istotom w społeczeństwie.

Pracodawcy sprawdzają, jak pracownicy wykonują obowiązki poza siedzibą firmy - do kontroli wykorzystywane są zewnętrzne firmy, systemy GPS i monitoring wideo. Według danych firmy informatycznej HDS co trzeci polski pracodawca sprawdza, w jaki sposób pracownik korzysta ze służbowych komunikatorów internetowych. Z kolei dwie na trzy firmy kontrolują jego pocztę elektroniczną. Coraz częściej jednak pracodawcy wręcz inwigilują swoich podwładnych, łamiąc przy okazji przepisy.

W grudniu ubiegłego roku Fundacja Panoptykon wystąpiła do Komendanta Głównego Policji z interwencją w sprawie zachowania funkcjonariuszy Policji podczas demo

Privacy International (brytyjska organizacja zajmująca się obroną prawa do prywatności, rozpoczęła zbiórkę podpisów pod petycją do Sekretarza Generalnego Rady Europy w sprawie budowy przez niektóre rządy krajów UE baz danych zawierających dane biom