Zmiany w Kodeksie karnym wykonawczym mają zwiększyć bezpieczeństwo osadzonych, którzy odgrywają szczególną rolę w swoim lub innych procesach, m.in. przez wykorzystanie monitoringu wizyjnego.

W związku z wczorajszymi komentarzami w mediach na temat ustawy o ochronie informacji niejawnych i ankiet bezpieczeństwa osobowego, w których cytowana jest wyjęta z kontekstu wypowiedź Fundacji Panoptykon, prostujemy i wyjaśniamy nasze stanowisko. Nie twierdzimy, że sam pomysł na ankietę bezpieczeństwa osobowego, którą muszą wypełniać osoby ubiegające się o dostęp do informacji niejawnych, to „skandal” i „naruszenie prawa do prywatności”. W interesie bezpieczeństwa państwa leży zweryfikowanie wiarygodności i postaw etycznych osób, które mają mieć dostęp do tajemnic państwowych. Jednak, w naszej opinii, ograniczenia prywatności wynikające z ustawy o ochronie informacji niejawnych i treści ankiety bezpieczeństwa osobowego są nieproporcjonalne.

9 lutego 2012 r. Europejski Inspektor Ochrony Danych wydał opinię dotyczącą przekazywania danych PNR. Dane PNR to informacje o pasażerach linii lotniczych zbierane w celach komercyjnych podczas rezerwacji lub kupna biletu. Są to: imię, nazwisko, adres e-mail, telefon, informacja o trasie podróży, formie płatności czy numerze karty kredytowej oraz wiele innych szczegółowych danych związanych z przelotem (np. preferencje dotyczące posiłku serwowanego na pokładzie samolotu czy dane dotyczące rezerwacji hotelowych). 

Opinia powstała w odpowiedzi na wyrażenie przez Radę 28 listopada 2011 r. zgody na związanie się przez Unię Europejską umową międzynarodową dotyczącą przekazywania danych PNR Departamentowi Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych. Europejski Inspektor krytycznie ocenił rozwiązania zaproponowane w umowie.

"Dyskurs na temat bezpieczeństwa oferuje racje przemawiające za wzmożeniem nadzoru, za którymi kryje się przekonanie, że wiemy, czym jest bezpieczeństwo.

Warszawski sąd okręgowy oddalił powództwo Sharmindera Puri o naruszenie dóbr osobistych przez Straż Graniczną. W ustnym uzasadnieniu wyroku sąd podkreślił, że doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda, jednak uznał, że chociaż funkcjonariusze wykazali się brakiem kultury osobistej, to naruszenia te nie były bezprawne.