W dniu 1 stycznia 2011 roku weszło w życie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz.U. nr 252 poz. 1697), wydane na podstawie ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Rzecznik Praw Obywatelskich, na prośbę Prezydenta RP, wydała ważną opinię na temat ACTA. Ten dokument stanowi rozwinięcie tez, które prof. Lipowicz sformułowała w swojej pierwszej opinii (wydanej z własnej inicjatywy). Na kilkudziesięciu stronach zostały przedstawione kluczowe kontrowersje i problemy prawne związane z ACTA. Zdaniem Rzecznik, ewentualna ratyfikacja tego porozumienia przez Polskę wywołałaby konieczność zmian prawnych. To bardzo ważny – i polemiczny w stosunku do twierdzeń rządowych ekspertów – głos w debacie publicznej.

Wygląda na to, że rząd poważnie potraktował warunki prowadzenia uczciwej debaty na temat ACTA, które postawiliśmy w odpowiedzi na zaproszenie na poniedziałkową debatę w Kancelarii Premier

W listopadzie 2011 r. „Dziennik Gazeta Prawna” donosił o kontroli przeprowadzonej przez NIK w Centrum Systemów Informatycznych Ochrony Zdrowia. CSIOZ jest instytucją odpowiedzialną m.in. za wdrażanie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia. Sama ustawa budzi wiele wątpliwości i w naszej ocenie nie zapewnia dostatecznych gwarancji ochrony praw pacjentów.

Mamy to, w czym jesteśmy najlepsi: polskie pospolite ruszenie w obliczu kryzysu, bez wnikania w szczegóły i pytania: dlaczego znowu wszyscy obudziliśmy się „za pięć dwunasta”? No, prawie wszyscy, bo przecież organizacje pozarządowe od dwóch lat alarmują o potencjalnych problemach mogących wyniknąć z ACTA. Jak to się dzieje, że znowu próbujemy rozwiązać ważny społeczny problem w trybie awaryjnym?