W tygodniu poprzedzającym rocznicę ogłoszenia „13 zasad stosowania praw człowieka w nadzorze nad komunikacją” koalicja organizacji społecznych z całego świata (w tym Panoptykon), które je przygotowały, organizuje akcję pod hasłem „Świat bez masowej inwigilacji”.

Służba Kontrwywiadu Wojskowego nie musi ujawniać, czy współpracuje z amerykańską Agencją Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) ani czy posiada możliwości śledzenia komunikacji w Internecie za pomocą słów kluczowych. Odpowiedź na te pytania zagrażałaby interesom Rzeczpospolitej.

Europejska organizacja społeczna Statewatch opublikowała dane dotyczące wykorzystywania informacji zwartych w Systemie Informatycznym Schen

Niemal miesiąc temu Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że brak zewnętrznej kontroli nad sięganiem przez służby po billingi i inne dane telekomunikacyjne narusza konstytucję.

Amerykańska Narodowa Agencja Bezpieczeństwa (NSA) potajemnie dostarczała dane pochodzące z masowo prowadzonej inwigilacji do ponad dwudziestu innych amerykańskich a

Najwyższa Izba Kontroli zbadała, czy premier może sprawować skuteczny nadzór nad służbami specjalnymi.

Czy istnieją granice możliwości technicznych, których służby specjalne demokratycznego państwa, nie powinny przekracać? Jak je wyznaczyć?

Australijski rząd przygotował projekt reformy zwiększającej kompetencje służb specjalnych. Zakłada on m. in.

Skoro amerykańskie programy inwigilacji nakierowane są przede wszystkim na obywateli innym państw, to Amerykanie nie powinni odczuwać ich negatywnych konsekwencji? Błąd. Odczuwają, nawet jeśli na sercu nie leży im ochrona praw człowieka.