Odkąd Europejski Trybunał Sprawiedliwości przesądził, że Google…

Odkąd Europejski Trybunał Sprawiedliwości przesądził, że Google ma modyfikować wyniki wyszukiwania ze względu na ochronę danych osobowych, nie ustają spekulacje na temat tego, jak „prawo do bycia zapomnianym” przełoży się na wolność mediów i ekspresji w Internecie. Wreszcie możemy rozmawiać o liczbach: Google właśnie opublikowało raport przejrzystości, pokazujący skalę wniosków o modyfikację wyników wyszukiwania. Od końca maja firma musiała rozpatrzyć blisko 145 000 spraw i ocenić niemal 500 000 adresów URL. Ostatecznie, niewiele ponad 40% adresów URL zostało usuniętych z listy wyników wyszukiwania (ale oczywiście nie z Internetu!). To dużo czy mało? W skali Internetu, raczej kropla w morzu, w skali jednej firmy – zapewne całkiem duże przedsięwzięcie.

Intrygujące w opublikowanym przez Google raporcie są rozbieżności w ramach Unii Europejskiej. Okazuje się, że z krajów „starej” Europy (Niemcy, Francja, Wielka Brytania) wpłynęło znacznie więcej wniosków, niż z Europy Środkowo-Wschodniej. Na przykład Polacy starali się o modyfikację wyników wyszukiwania 3665 razy. Czy to oznacza, że mamy mniej problemów z rozpowszechnianiem prywatnych informacji w Internecie, czy chodzi przede wszystkim o poziom kompetencji medialnych i standard życia (można zakładać, że im bogatsze społeczeństwo, tym więcej czasu i pieniędzy może poświęcić na spory o reputację)? Trudno powiedzieć.

Najciekawsze dla całej dyskusji o wolności słowa w sieci są jednak przykłady spraw, jakie trafiły do Google. Lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy obawiają się, że z tej możliwości skorzystają skorumpowani politycy i nieetyczni lekarze. Więcej na temat nieporozumień wokół samego „prawa do zapomnienia” w komentarzu Katarzyny Szymielewicz.