Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych Wojciech Wiewiórowski wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, sygnalizując mu potrzebę przyjęcia kompleksowej regulacji, określającej zasady korzystania z monitoringu wizyjnego. Obecnie tylko niektóre sposoby wykorzystywania monitoringu poddane są – zresztą zazwyczaj niezbyt szczegółowej – regulacji. Natomiast cały szereg przypadków wykorzystania tego narzędzia odbywa się właściwie poza ramami prawnymi. Dotyczy to zarówno instytucji państwowych, jak i podmiotów prywatnych.

Sejm przegłosował pilny projekt ustawy o dostępie do informacji publicznej, która wprowadza zręby reżimu powtórnego wykorzystywania informacji z sektora publicznego. Tylko czy to dobrze?

Po burzy, jaka przetoczyła się przez media w sprawie projektu ustawy o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, ustawa została uchwalona prze

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego ponownie rozpatrzył wniosek Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka z 1 czerwca 2009 roku o ujawnienie statystyk dotyczących podsłuchów i innych form kontroli operacyjnej i 24 sierpnia wydał decyzję odmowną. Jest to rezultatem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2010 roku (sygn. akt II SAB/Wa 279/10), w którym sąd zobowiązał Szefa ABW do ponownego rozpatrzenia wniosku, wskazując jednocześnie, że informacje nim objęte mają status informacji publicznej.

Biuro Informacji Kredytowej (BIK) podpisało umowę o transgranicznej wymianie informacji o zobowiązaniach kredytobiorców ze swoim niemieckim odpowiednikiem Schufa. Umożliwi to dostęp do informacji o historii kredytowej klientów na terenie obu krajów.

Dostęp do baz danych uzyska nie tylko sektor bankowy. Korzystać z nich będą mogli też operatorzy telefoniczni, dostawcy prądu czy telewizji kablowej oraz policja i prokuratura. Bazy te zawierają dane osobowe oraz dokładne dane na temat kredytu (kiedy został zaciągnięty, terminowość spłat itp.), zadłużeń, podjętych windykacji  i zamknięć rachunku.