Katarzyna Szymielewicz w Radzie do spraw Cyfryzacji

Minister cyfryzacji powołał Katarzynę Szymielewicz do Rady do spraw Cyfryzacji. Prezeska Panoptykonu w Radzie będzie walczyć o przemyślaną, długofalową politykę cyfryzacji.

Rada biznesu i administracji publicznej

Obecna Rada do spraw Cyfryzacji została powołana w lipcu 2023 r. przez ówczesnego ministra cyfryzacji Janusza Cieszyńskiego. Krytykowaliśmy wtedy decyzję ministra, który w Radzie obsadził wyłącznie przedstawicieli biznesu i administracji publicznej. Zabrakło choćby jednej osoby reprezentującej społeczeństwo obywatelskie.

Teraz ma się to zmienić – choć przedstawiciele biznesu wciąż będą mieć w Radzie znaczącą przewagę liczebną. Katarzyna Szymielewicz zamierza jednak dobrze wykorzystać nowe otwarcie i zabiegać o stopniowe włączanie do prac Rady kolejnych przedstawicieli i przedstawicielek organizacji społeczeństwa obywatelskiego, szczególnie tych, które walczą o poszanowanie praw człowieka.

O jakie sprawy będzie walczyć nowa członkini Rady do spraw Cyfryzacji?

Przed Ministerstwem Cyfryzacji piętrzą się wyzwania. Od bieżących – jak spóźnione już wdrożenie aktu o usługach cyfrowych (DSA) – po te, które wynikają z braku przemyślanej, długofalowej polityki technologicznej w poprzednich latach.

„Skupieni na celach modernizacyjnych, tracimy z oczu politykę technologiczną, która rozgrywa się w miejscach takich jak Bletchley Park. Jeśli w 2024 r. chcemy mentalnie wrócić do Europy i zasiąść do stołu, przy którym toczy się rozmowa o politycznych wartościach i kierunkach rozwoju, będziemy potrzebować własnej strategii. Spójnej i dojrzałej polityki, która nie zatrzymuje się na światłowodach dociągniętych do każdej wsi, nowych aplikacjach dla obywateli, laptopach dla szkół i piaskownicach dla start-upów. Na strategiczne decyzje rządu czekają dziś sprawy, w których technologia jest narzędziem, nie celem. I to są naprawdę ważne sprawy”.

Katarzyna Szymielewicz o wyzwaniach związanych z polityką cyfryzacji

Najważniejsze, zdaniem Szymielewicz, to ochrona konsumentów 2.0, suwerenność technologiczna i stworzenie narzędzi umożliwiających polskiej administracji mądre zarządzanie danymi. Potrzebna jest też zmiana podejścia do wykorzystywania technologii w edukacji. Bardziej niż tabletów, okularów do VR i drukarek 3D polskie dzieci potrzebują podmiotowego traktowania w szkole, wsparcia psychologicznego i kompetencji cyfrowych. Nie tylko umiejętności technicznych, ale też miękkich, bo to one zdecydują o przygotowaniu dzieci i młodzieży do pracy z technologią.

Tak pojmowana polityka technologiczna wymaga wyjścia poza silos z etykietą „cyfryzacja” i współpracy różnych resortów. Wspierająca ministra – a zarazem wicepremiera – Krzysztofa Gawkowskiego Rada do spraw Cyfryzacji wydaje się dobrym miejscem, żeby uruchamiać dyskusję na tematy łączące kompetencje i strategie różnych resortów. Katarzyna Szymielewicz z pewnością będzie silnym głosem społeczeństwa obywatelskiego, stanowiącym przeciwwagę dla interesów nadreprezentowanego w tym gremium biznesu.

Image