Zaczęło się wielkie sprzątanie po EURO 2012. Jak ten krajobraz po bitwie wygląda z perspektywy praw człowieka i nadzoru nad społeczeństwem? Czy rzeczywiście, tak jak się obawialiśmy, „footballowy stan wyjątkowy” odciśnie trwałe piętno w polskim systemie prawnym?

Sejm uchwalił zmianę Prawa o zgromadzeniach ograniczającą wolność pokojowego manifestowania poglądów.

Fundacja Panoptykon wraz z 31 organizacjami pozarządowymi podpisała się pod listem otwartym w sprawie projektu nowelizacji Prawa o zgromadzeniach.

W trzech miastach – gospodarzach do dokonywania zakupów w strefie kibica konieczne jest posiadanie karty typu pay-pass (zbliżeniowej) albo wyrobienie jej przed wejściem. Nie wymaga to wprawdzie podpisania umowy, jednak w Gdańsku wiąże z opłatą w wysokości 15 złotych, pobieraną z pierwszego doładowania.

Hasło "bezpieczeństwo" doskonale się sprawdza w roli wytrycha, który przekonuje wątpiących i uruchamia środki budżetowe, których nie było. Musicie wybrać: albo wolność, albo bezpieczeństwo. Tą fałszywą dychotomią przepycha się najbardziej niepopularne przepisy i dokręca regulacyjną śrubę, która tak łatwo nie puści. Polski stan wyjątkowy w związku z EURO 2012 ma się bardzo dobrze.

Po sensacyjnej decyzji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o wstrzymaniu udziału policji w projekcie INDECT spytaliśmy o powody tej decyzji.

Nie każdy może być wolontariuszem na Euro 2012. Nie chodzi tutaj jednak o zwykłą konkurencję czy odpowiednie kwalifikacje, ale o to, że policja, na wniosek UEFA, wydaje opinię, czy kandydat na wolontariusza nie „stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa turnieju”.