Weto tzw. DSA II. Sprawdzamy argumenty Prezydenta (i nie tylko)

Artykuł
20.11.2026
18 min. czytania
Tekst
Image
Zdjęcie telefonu, na nim napis: Europe Digital Services Act na tle flagi Unii Europejskiej

Cenzura internetu czy może bezpieczniejsza sieć? Co tracimy, a co zyskujemy na wecie Prezydenta? Sprawdzamy argumenty w dyskusji wokół zawetowanych przepisów.

Narracyjna wojna wokół nowelizacji ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną (UŚUDE) przybrała na sile po październikowych aktach przemocy w szkołach. Premier przekonywał, że służby nie mogłyby zareagować na streaming zabójstwa na platformach, bo w styczniu Prezydent zawetował ustawę zawierającą przepisy o blokowaniu nielegalnych treści. Opozycja, w tym sam Prezydent w swoim orędziu, twierdziła natomiast, że społeczny lęk o zdrowie i życie dzieci jest instrumentalnie wykorzystywany, by wprowadzić prewencyjną cenzurę.

Mechanizmy blokowania treści zawsze niosą ze sobą ryzyko nadużyć. Dlatego pilnie przyglądaliśmy się pracom nad ustawą i aktywnie w nich uczestniczyliśmy. To my też jako pierwsi – w 2025 r. – ostrzegaliśmy przed ryzykiem cenzury. Krytykowaliśmy propozycję przyznania Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej uprawnień do nakazywania blokowania nielegalnych treści [por. katalog - link pod tekstem] bez odpowiednich gwarancji dla wolności słowa. A potem opinia po opinii, rekomendowaliśmy kolejne bezpieczniki, których wprowadzenie miało to ryzyko minimalizować.

Czy zawetowana ustawa jest najlepszą, jaka mogła być? Zapewne nie. Podobnie jak Prezydent uważamy, że to sądy mają największe kompetencje do rozstrzygania sporów z zakresu wolności słowa. Jednocześnie podzielamy argumenty instytucji takich jak prokuratura, policja czy dyżurnet, że interes Instagrama, TikToka czy Youtube’a przeważa nad interesem polskich obywateli i obywatelek reprezentowanych przez te instytucje. Treści nielegalne, nawet te w oczywisty sposób łamiące prawo (jak obrazy seksualnego wykorzystywania dzieci), nie są dość szybko usuwane, a instytucje nie mają żadnego trybu, w którym mogą zgłosić się do platform. Jednocześnie, treści i konta użytkowników i użytkowniczek z niezrozumiałych przyczyn są nadmiarowo blokowane przez platformy.

Zawetowana ustawa wprowadzała (z naszej inspiracji) unikatowe w skali Europy rozwiązania, które mogły znacząco skrócić gehennę zdejmowania blokady. Dlatego mocno jej kibicowaliśmy.

Cenisz naszą pracę? Wesprzyj działania Fundacji Panoptykon darowizną lub przekaż 1,5% (KRS: 0000327613)!

Rząd już zapowiedział kolejne podejście do ustawy. Dlatego (ponownie) przyjrzeliśmy się argumentom, które Prezydent, Premier oraz eksperci podnosili przy okazji weta. Poniżej wyjaśniamy, gdzie – naszym zdaniem – ta argumentacja nie ma pokrycia w zawetowanych przepisach.

Prezydent: Prezes UKE dostał uprawniania cenzora na etapie prac nad ustawą w Senacie [FAŁSZ, ale]

PKN: (...) na końcowym etapie prac nad drugą ustawą, w Senacie, ponownie rozszerzono kompetencje urzędnicze w zakresie blokowania treści. Wróciło widmo urzędnika cenzora, który będzie podejmował decyzję co wolno, a czego nie wolno w Internecie. Rolą urzędnika nie jest ferowanie wyroków o tym czy dana treść była przestępstwem czy nie. To jest wyłączna kompetencja wymiaru sprawiedliwości i niezawisłych sędziów.

Na etapie senackim była jedna znacząca poprawka merytoryczna, która wprowadziła rygor natychmiastowej wykonalności dla decyzji organu, jeśli o usunięcie nielegalnej treści wnioskowała policja lub prokuratura. W tej kategorii znalazły się art 119 par 1 (dyskryminacja), art. 148a par 1 kk (przyjęcie zlecenia zabójstwa), art. 151 (doprowadzenie do samobójstwa) i art. 156a (nakłanianie lub zmuszanie innej osoby do spowodowania u niej ciężkiego uszczerbku na zdrowiu).

Z wypowiedzi Prezydenta wynika, że nie miał problemu z poprzednim brzmieniem ustawy, która przewidywała natychmiastową wykonalność dla przestępstw związanych z pedofilią (CSAM, grooming), gdzie treści takie do Prezesa UKE bądź Przewodniczącego KRRIT mógł zgłaszać właściwie każdy. Tutaj wprowadzono dodatkowy bezpiecznik. Decyzja w tym trybie może zostać wydana tylko na wniosek policji i prokuratury. „Łańcuszek” do usunięcia treści jest więc dłuższy niż Prezydent twierdzi. Dodatkowo, wydaje się jasnym, że w sieci istnieją materiały, które w sposób rażący naruszają prawo i w sposób oczywisty można je zakwalifikować np. jako nawoływanie do samookaleczenia czy seksualne wykorzystywanie nieletnich. I chociaż to nadal sąd decyduje o karalności danej treści, wydaje się, że policja czy prokuratura jest w stanie stwierdzić w tych przypadkach, że ich rozpowszechnianie „może wyczerpywać znamiona” (tj. posiadać cechy) ww. czynów zabronionych (zgodnie z brzmieniem zawetowanych przepisów).

Wiemy już, że największe zastrzeżenia Prezydenta dotyczyły dodania do katalogu treści, na które Prezes UKE może reagować w wyjątkowym trybie (ale tylko na wniosek policji i prokuratury) tych, które naruszają art. 119 § 1 kodeksu karnego:

Kto stosuje przemoc lub groźbę bezprawną wobec grupy osób lub poszczególnej osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub z powodu jej bezwyznaniowości, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Chodzi o bezpośrednią groźbę albo akt przemocy. Chociaż granica pomiędzy poszczególnymi przestępstwami z nienawiści jest bardzo cienka, groźby bezprawne lub stosowanie przemocy z uwagi na przynależność do określonej grupy, to jednak nie to samo, co mowa nienawiści (znieważanie czy nawoływanie do nienawiści na tym tle).

Czy Polacy będą mogli nadal krytykować polityków?

PKN: Władza, która źle rządzi zawsze będzie chciała ograniczenia niewygodnej dla siebie dyskusji. Polacy mają prawo nie bać się pytać i mówić o absurdalnych cenach paliwa, fatalnej polityce zdrowotnej, edukacyjnej czy gigantycznym deficycie budżetowym. Mają prawo rozliczać rząd z afer w szpitalach i kradzieży środków z pomocy dla powodzian.

Tak, będą. Zgodnie z zawetowaną ustawą, usuwane miały być jedynie treści nielegalne. W katalogu [link pod tekstem] nie ma przestępstw związanych z hejtem, dezinformacją czy obrażaniem polityków. Ani Prezes UKE, ani Przewodniczący KRRiT nie mogliby zajmować się sprawami, w których krytyka rządu czy polityków przekroczyłaby granice wolności słowa, stanowiąc np. znieważenie, naruszenie dóbr osobistych, rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji.

Co oznacza „wyjątkowy tryb”?

Chodzi o rygor natychmiastowej wykonalności decyzji. Decyzje Prezesa UKE lub Przewodniczącego KRRIT wydane w takim trybie powinny być niezwłocznie wdrażane przez platformę. Oznacza to, że wniesienie przez użytkownika lub użytkowniczkę czy platformę sprzeciwu do decyzji nie zablokuje możliwości jej wykonania. W teorii treść powinna zniknąć z niego od razu, gdy tylko serwis (domena) zostanie poinformowana o decyzji organu. PUKE lub KRRIT.

A w praktyce?

Załóżmy, że na klasowej grupie na Whatsappie zostaje opublikowana treść zachęcającą do samookaleczenia lub nawet samobójstwa Adama, ucznia stołecznego liceum. Ktoś z grupy udostępnia treść na TikToku, gdzie staje się „wiralem”, zgobywając duże zasięgi.

Prokuratura składa zgłoszenie o usunięcie treści do platformy (ma taki obowiązek). Po czym, nie czekając składa wniosek do Przewodniczącego KRRiT. Do wniosku załącza dowód skorzystania z mechanizmu zgłaszania z DSA. Przewodniczący niezwłocznie zawiadamia o otrzymanym wniosku autora lub autorkę treści, który od otrzymania tej informacji ma 24 godziny na przekazanie swojego stanowiska w sprawie. Równolegle zawiadomienie o złożonym wniosku powinna otrzymać platforma, która zobowiązana jest do przekazania organowi dowodów w sprawie (to dane autora treści, o ile je posiada, oraz materiały dotyczące treści będącej przyczyną wniosku o usunięcie). Platforma ma na to 24 godziny od otrzymania zawiadomienia. Po upływie tego terminu organ ma kolejne 2 dni na wydanie decyzji o usunięciu treści.

Minęło już około trzech dób odkąd treść stała się viralem. W tym czasie mogła zostać już usunięta na platformie. Jeżeli dalej wisi w sieci, organ wydaje decyzję o natychmiastowym usunięciu.

Ustawa nie precyzuje terminu, w jakim platforma/usługodawca ma wykonać decyzję czyli usunąć treść. Czy będzie to dzień? Dwa? A może kilka godzin, skoro stawką jest ludzkie życie? Nie wiemy. Wiemy, komunikacja między platformą a organem odbywa się elektronicznie, a nie tradycyjną pocztą oraz, że w ponownym wezwaniu do wykonania decyzji organ wyznacza termin – minimum 24 godzinny od doręczenia na jej wykonanie. Brak reakcji ze strony platformy może skutkować wpisaniem platformy jej do rejestru blokowanych stron (o tym niżej).

Czy od decyzji wydawanych w tym trybie przysługuje odwołanie?

Autor lub autorka treści nadal może zająć stanowisko w sprawie (ma na to 24 godziny od powiadomienia przez organ prowadzący sprawy). Może też wnieść do sądu powszechnego sprzeciw, który jednak nie wstrzymuje wykonania decyzji. Z wypowiedzi Prezydenta wnioskujemy, że to jeden z punktów spornych wokół ustawy.

Prezydent: W Polsce mamy przepisy, które umożliwiają służbom sprawne usuwanie treści [PRAWDA, ale]. Premier: Ustawa pozwoliłaby usuwać streamy z ataków nożowników w szkołach [FAŁSZ]

PKN: (...) Nie mogę także pominąć, tego jak uzasadniono powrót do przepisów, które w zasadzie wypełniają znamiona cenzury prewencyjnej. Rząd postanowił w sposób karygodny, wykorzystać do tego serię tragicznych ataków nożowników w polskich szkołach. Połączył te dwa tematy, argumentując, że brak krajowych przepisów o blokowaniu treści utrudnia służbom działania. Co ciekawe w kolejnych dniach aktywnie działano, wyszukiwano i ograniczano takie treści przy pomocy już istniejących przepisów. To było kolejne kłamstwo.

DT: Gdyby dzisiaj ten młodociany nożownik transmitował zbrodnię w internecie, to nie moglibyśmy tej treści zablokować, ponieważ nie dostaliśmy tego narzędzia prawnego do ręki.

Mamy szereg ustaw, które pozwalają reagować służbom na treści umieszczane w sieci. Jednak nie każda treść nawołująca czy dokumentująca przemoc może być na ich podstawie usunięta (por. tabela).

InstrumentZakresSzybkośćOgraniczenie
TCO + ustawa o działaniach antyterrorystycznychtreści terrorystyczne1 godzina od nakazu ABWtylko cel terrorystyczny
Art. 32c ustawy o ABWdane związane ze zdarzeniem terrorystycznym lub szpiegostwempostanowienie SO w Warszawie na wniosek ABWwąski zakres, uprzednia kontrola sądu
Art. 53 Prawa komunikacji elektronicznejpołączenia i komunikaty zagrażające bezpieczeństwu i porządkowi publicznemublokada w 6 godzin od decyzji Prezesa UKEadresat to operator telekomunikacyjny, nie platforma
Art. 47t ustawy o radiofonii i telewizjiwideo na platformach VSP nawołujące do przemocy lub nienawiści (art. 47o)decyzja Przewodniczącego KRRiTtylko platformy udostępniania wideo
Ustawa o zwalczaniu nadużyć w komunikacji elektronicznejdomeny wyłudzające dane i pieniądze (lista CERT)wpis na listę ostrzeżeńtylko oszustwa

Prezydent ma rację, że organy państwa dokładały wszelkich starań, by zgłaszać platformom treści powiązane z atakami nożowników w szkołach. Martyna Różycka, Kierowniczka Działu Reagowania na Nielegalne Treści w Internecie dyżurnet.pl, zauważa, że reakcje platform na zgłoszenia treści po atakach nożowników były, jak zawsze, zróżnicowane. Niektóre treści pochwalające zamachy nie znikały z sieci, mimo zgłoszeń. Czy nowa ustawa coś by tu zmieniła?

Wbrew temu, co mówią niektórzy przedstawiciele rządu, nowa ustawa nie powstrzymałaby live streamingu (np. z aktów przemocy w szkołach) ani rozprzestrzeniania się przemocowych treści (np. scen gwałtu albo ataków terrorystycznych). Zawarta w zawetowanej ustawie lista przestępstw „internetowych” uzasadniających interwencję Prezesa UKE lub Przewodniczącego KRRiT, nie obejmowała pochwalania przestępstwa (art. 255 KK).

Nie było w niej również podstawy do usuwania z sieci deep fejków i innych materiałów nielegalnie wykorzystujących wizerunek (np. polityka albo celebryty), chyba że stanowiłyby przestępstwo (np. próbę oszustwa).

Nie dałoby się jej również wykorzystać do przeciwdziałania dezinformacji w sytuacjach kryzysowych (takich jak akt terroru w Krakowie). Możliwość usuwania i demonetyzowania tego typu treści mają wyłącznie platformy, a za brak systemowej odpowiedzi na manipulowanie debatą publiczną może je ukarać tylko Komisja Europejska.

PREZYDENT: Prezes UKE może blokować całe serwisy [PRAWDA, ale]

PKN: Ustawa zawiera rozwiązania nieproporcjonalne względem chronionych wartości. Przewidziano możliwość wpisania całej domeny do rejestru blokad. Z powodu pojedynczego nielegalnego komentarza zablokowany zostanie cały serwis informacyjny, publicystyczny czy edukacyjny, co stanowi rażące naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności wyrażonej w artykule 31 ustęp 3.

Rzeczywiście ustawa przewiduje możliwość zablokowania całego serwisu (domeny) poprzez wpisanie jej do rejestru blokowanych w Polsce domen (prowadzi go UKE). Do rejestru domen zakazanych mogą trafić wyłącznie strony, które odmawiają usunięcia treści stanowiących jedno określonych przestępstw (lub nawoływanie do niego). Ma to miejsce tylko w przypadku braku skutecznych środków, które doprowadziłyby do usunięcia konkretnej treści. Nie jest to jednak działanie automatyczne, ale rodzaj sankcji za uchylanie się przez platformy od wykonania nakazu Prezesa UKE lub Przewodniczącego KRRIT.

Na podstawie dotychczasowej praktyki naprawdę trudno nam sobie wyobrazić, że polskie organy sięgną po tę opcję „atomową” inaczej niż w ostateczności – tj. w przypadku oporu serwisów.

Żeby Prezes UKE albo Przewodniczący KRRiT mógł wpisać cały serwis (domenę) do rejestru stron blokowanych, musi zostać spełniona przynajmniej jedna z trzech przesłanek:

  • serwis służy w przeważającym stopniu do rozpowszechniania nielegalnych treści;
  • nie ma technicznej możliwości blokowania konkretnej nielegalnej treści albo jest to oczywiście nieskuteczne [enigmatyczne sformułowanie nawet dla nas];
  • serwis nie wykonuje decyzji Prezesa UKE albo Przewodniczącego KRRiT, mimo ponownego wezwania.

Argument dot. braku konstytucyjnej proporcjonalności zostawiamy konstytucjonalistom. Pozostaje rozstrzygnięcie, na ile treści stanowiące wymienione w katalogu przestępstwa [link pod tekstem] z Kodeksu Karnego zasługują na ochronę z klucza wolności słowa. W przypadku, gdy serwis służy w przeważającym stopniu do rozpowszechniania treści nielegalnych, blokada serwisu wydaje się nam proporcjonalna.

Praktyka już pokazała, że w zakresie CSAM i treści niepodpadających pod ww. tabelę (np. terroryzm pod „jurysdykcją” ABW) brakuje narzędzi do wyegzekwowania na platformach usunięcia treści. Blokada domeny ignorującej nakazy polskiego państwa wydaje się jedynym skutecznym środkiem nacisku, szczególnie w przypadku największych platform internetowych. Wpis do domeny nie oznacza jednak zniknięcia serwisu z sieci po wsze czasy. Domena może zostać odblokowana po dostosowaniu się do nakazu lub uchylenia/zmiany decyzji przez sąd (co oczywiście może potrwać). W takich przypadkach blokada wydaje się środkiem proporcjonalnym.

Wątpliwe może być to, że w ustawie nie ma wyłączeń ze względu na rodzaj prowadzonej przez serwis działalności (np. dla treści edukacyjnych). Wątpliwości budzić może również przesłanka „oczywistej nieskuteczności” uniemożliwienia dostępu do treści. Te wątpliwości należy rozwiać. Po wecie piłka jest po stronie rządu. Jeżeli ma na względzie realną ochronę swoich obywateli i obywatelek, nie złoży identycznej ustawy, by po raz kolejny nie iść na starcie z Prezydentem.

Jest jeszcze jeden warunek, który logicznie wynika z ustawy: decyzja Prezesa UKE albo Przewodniczącego KRRiT musi podlegać wykonaniu – czyli nie mogą być wobec niej podjęte kroki prawne, które ją wstrzymują. W przypadku decyzji o blokadzie takim krokiem może być sprzeciw, który kieruje sprawę do sądu. Do czasu wyroku treść nie znika z sieci.

Wyjątkiem od tej reguły są sytuacje, w których decyzje Prezesa UKE i Przewodniczącego KRRIT podlegają natychmiastowemu wykonaniu (jak pisaliśmy wyżej, zgodnie z zawetowaną ustawą zajmowałoby to ok. 3 dni).

Już teraz Prezes UKE ma możliwość zablokowania całego serwisu na mocy innych przepisów. Pisaliśmy o tym w tym tekście.

Czy urzędnik będzie miał czerwony przycisk z napisem „zablokuj”?

Nie, to zawsze platforma usuwa albo blokuje treść. Procedurę opisaliśmy wyżej.

PREZYDENT: Wolność słowa została obroniona. [FAŁSZ, ale]

PKN: Państwo ma obowiązek zwalczać pedofilię, przemoc, groźby i działalność przestępczą w Internecie. Ma dziś do tego narzędzia. Ale państwo ma również obowiązek chronić wolność słowa, prawo do krytyki władzy i niezależność debaty publicznej.

Weto oznacza, że Prezes UKE lub Przewodniczący KRRIT nie będzie mógł przyjmować od osób i organów zgłoszeń dotyczących nielegalnych treści w Internecie. Ale nie będzie mógł też pomóc niesłusznie zablokowanym użytkownikom i użytkowniczkom. W zawetowanej nowelizacji ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną znajdowały się unikatowe w skali Europy uprawnienia, które pozwalały niesłusznie zablokowanym użytkownikom i użytkowniczkom Instagrama, Youtube’a czy TikToka szukać pomocy w polskim urzędzie. Wygrały big techy, które codziennie cenzurują i ograniczają możliwość zarabiania na treściach. Straciły osoby, których konta i treści zostały usunięte mimo że zasługiwały na ochronę (#wolnośćsłowa) lub w wyniku błędu. Nie poskarżą się do Prezesa UKE ani Przewodniczącego KRRiT.

Czy osoby zablokowane mogą już teraz odwołać się od decyzji platformy?

Tak, ale… to odwołanie rzadko jest skuteczne.

Zgodnie z aktem o usługach cyfrowych (DSA):

  • Platformy musiały wprowadzić własne mechanizmy odwoławcze. I zrobiły to. Ale nadal dość arbitralnie interpretują swoje regulaminy i podają użytkownikom i użytkowniczkom generyczne uzasadnienia nałożonych blokad.
  • Powstały pozasądowe organy rozstrzygania sporów, do których można odwołać się od decyzji platformy. W Polsce nie ma jeszcze takich organów, ale zagraniczne przyjmują również sprawy z Polski. Platformy są zobowiązane do współpracy z tymi organami w dobrej wierze, ale ich rozstrzygnięcia nie są wiążące (w przeciwieństwie do wyroku sądu czy decyzji administracyjnej).

Zawsze można też powalczyć o sprawiedliwość w sądzie. Ale jest to wyjątkowo długa i wyczerpująca droga. Sprawa SIN vs Facebook, którą wspieramy ciągnie się już 7 lat. W pierwszej instancji wygraliśmy, ale wyrok nadal nie jest prawomocny (czekamy na rozstrzygnięcie apelacji złożonej przez Metę). Od 6 listopada 2026 r. osoby zablokowane mogą się też poskarżyć do Prezesa UKE (który pełni rolę polskiego koordynatora ds. usług cyfrowych), jeżeli platforma m.in. nie uzasadniła blokady lub nie zapewniła możliwości odwołania. Jednak w przypadku wielkich platform, z siedzibą poza Polską, takie skargi będą przez Prezesa UKE tylko przekazywane dalej – zwykle do Irlandii.

Dlatego bardzo by nam się w Polsce przydała procedura z zawetowanej ustawy. Prezes UKE (już nie jako koordynator ds. usług cyfrowych, czyli niezależnie od DSA) mógłby wydawać decyzje nakazujące odblokowanie legalnych treści (zablokowanych w wyniku pomyłki w procesie moderacji albo na podstawie regulaminu platformy) również wobec wielkich platform. Miałby też realne narzędzie nacisku na platformy, w postaci możliwości wpisania na listę blokowanych domen całego serwisu (jeśli platforma ignoruje decyzje Prezesa UKE lub Przewodniczącego KRRIT i nie reaguje na ponowne wezwanie).

Bonus od Panoptykonu (opinia z sieci): Polskie wdrożenie DSA wprowadza cenzurę internetu, inne kraje (np. Niemcy) nie wprowadziły możliwości blokowania. [FAŁSZ]

Autor tej opinii utożsamia zawetowaną ustawę z wdrożeniem DSA. Wyjaśniamy więc ustawa wdrażająca DSA została podpisana przez Prezydenta we wrześniu 2026 r. i weszła w życie 6 listopada. Nie ma w niej przepisów dotyczących blokowania. Ustawa zawetowana 13 listopada 2026 r. również miała nadać nowe uprawnienia Prezesowi UKE, ale już nie w roli koordynatora ds. cyfrowych (KUC), tj. nie miała związku z wdrożeniem DSA.

KUC działa na mocy DSA i służy m.in. za „lokalne okienko”, do którego użytkownik lub użytkowniczka platformy może złożyć skargę. Dzięki wdrożeniu DSA nie musimy już (często nieskutecznie) korespondować z KUC-em w Irlandii (który bezpośrednio nadzoruje platformy z siedzibą w tym kraju, w tym X, Instagrama czy Youtube’a) czy w Szwecji (gdy przeskrobie coś Spotify).

Dokładne kalendarium prac nad DSA.

Jakie uprawnienia dostał koordynator na mocy ustawy wdrażającej DSA.

W rozmowie z Radio Zet Mininster Dariusz Standerski ogłosił, że rząd ponownie wniesie ustawę do sejmu, ale wcześniej będzie chciał porozmawiać z Pałacem Prezydenckim. To dobra decyzja. Miejmy nadzieję, że nowa wersja projektu w końcu uzyska przychylność obu stron politycznego sporu. A zablokowani dostaną w końcu dodatkową ścieżkę walki z cenzurą platform internetowych. Podobno do 3 razy sztuka.

Takie treści mogą powstawać m.in. dzięki twojemu wsparciu. Wpłać darowiznę Fundacji Panoptykon.

Newsletter

Otrzymuj informacje o działalności Fundacji

Twoje dane przetwarza Fundacja Panoptykon w celu promowania działalności statutowej, analizy skuteczności podejmowanych działań i ewentualnej personalizacji komunikacji. Możesz zrezygnować z subskrypcji listy i zażądać usunięcia swojego adresu e-mail. Więcej informacji o tym, jak przetwarzamy twoje dane i jakie jeszcze prawa ci przysługują, w Polityce prywatności.